အမွတ္စဥ္ - (၈ / ၂၀၁၀)

စစ္အုပ္စုဟာ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ သပိတ္ဝင္၊ အိတ္ဝင္အကုန္ရဖုိ႔အတြက္ ဘယ္သူ႔အသံ၊ ဘယ္သူ႔မ်က္ႏွာမွ မၾကည့္ဘဲ လက္ရဲဇက္ရဲ လုပ္ခ်င္တုိင္း လုပ္ေနေတာ့ပါတယ္၊၊ စစ္အုပ္စုအဆက္ဆက္ အာဏာရွင္က်ဆုံးခန္း သင္ခန္းစာေတြ တေပြ႔တပုိက္နဲ႔ ဒို႔ေခတ္က်မွ ညံ့ရမွာလား ခံယူခ်က္အျပည့္နဲ႔ ကမၻာထိေအာင္ ေမာ္ကြန္းတင္ဖို႔ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္အျပည့္ ပိႏၷက္ခ်ၿပီး အကြက္ေစ့ေစ့နဲ႔ ျခယ္မႈန္းေနပါတယ္။ အခုတေလာ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ႏႊဲမယ့္ ပါတီေတြ မ်က္က လူးဆန္ျပာျဖစ္ေနသေလာက္ စစ္အုပ္စုကေတာ့ ေျခလွမ္းသြက္သြက္နဲ႔ သူ႔ဇာတ္ေကာင္ေတြကို အေနအထားႀကိဳခ်၊ အဟန္႔အတားေတြ အကုန္ရွင္းၿပီး ၂ဝ၁ဝ အလြန္ထိ ရြာလြန္ရြက္တုိက္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေနရာက ထေတာက္မွန္းမသိတဲ့မီးခဲေတြ၊ မီးေလာင္ျပင္ေတြကေတာ့ ေနရာအႏွံ႔ပါပဲ။

လူထုႀကီးရဲ႕ စား၊ ဝတ္၊ ေနေရး အေျခခံျပႆနာေတြ၊ ေနရာတကာဖိႏွိပ္မႈ၊ ေသြးစုတ္မႈႀကီးလို႔ မခံမရပ္နုိင္ျဖစ္ၿပီး ထၾကြလာမယ့္ အလုပ္သမား၊ လယ္သမား၊ လက္လုပ္လက္စားေတြနဲ႔ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြက ေတာက္ေခါက္သံေတြ။ နုိင္ငံေရးေသာ့ခ်က္အျဖစ္ တည္ရွိေနတဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္။ ၉ဝ ခုႏွစ္၊ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ျဖစ္တဲ့ လူထုဆႏၵကို မ်က္ကြယ္ျပဳထားမႈ။ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းၿပီး ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္တဲ့ အေျပာင္းအလဲကို ေရဆာသလုိ ဆာေလာင္ေနတဲ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြရဲ႕ ေတာင့္တမႈ။ ဒါေတြကို ဘယ္လိုမွမေက်ာ္လႊားလစ္လွ်ဴရႈ႕လို႔ မရနိုင္ဘူးဆိုတာ စစ္အုပ္စုႀကဳံေတြ႔ရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သမုိင္းဆုိင္ရာ ေခတ္အေျပာင္းအလဲတခုကို လက္နက္နဲ႔၊ ေငြနဲ႔၊ အာဏာနဲ႔ ေျပာင္းလဲလို႔ မရဘူးဆိုတာ စစ္အာဏာရွင္ က်ဆုံးခန္းေတြမွာ ေတြ႔ရမွာပါ။

အဖိႏွိပ္ဆုံးေနရာဟာ အေတာ္လွန္ဆုံးေနရာျဖစ္တယ္။ ဖိႏွိပ္မႈရွိရင္ေတာ္လွန္မႈရွိတယ္ဆိုတဲ့ တရားဟာ ထာဝရအမွန္တရားပါ။ လူတဦးတေယာက္၊ လူတစုေကာင္းစားေရးအတြက္ က်န္တဲ့လူေတြက ေပးဆပ္ေနရတယ္ဆိုတဲ့ ေခတ္ဟာ လူ႔သမုိင္းမွာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ စစ္ဦးထုပ္ကေန ေခါင္းေပါင္းေျပာင္းစြပ္ရုံ၊ ေရြးေကာက္ပြဲေလးလုပ္ေပးယုံနဲ႔ ေက်ာ္လို႔ရမယ္ထင္တာ ေတာ္ေတာ္ ရူးမိုက္တဲ့ ကိစၥပါပဲ။ အၾကြင္းမဲ့အာဏာဟာ လူကုိ အၾကြင္းမဲ့ရူးသြပ္ေစတယ္ဆိုတဲ့ စကားလုိ စစ္အုပ္စုကေတာ့ အစြမ္းကုန္ ရူးမုိက္ေတာ့မယ့္ ပုံပါပဲ။

တိုင္းျပည္ရဲ႕ ေျမေပၚေျမေအာက္၊ ေရေပၚေရေအာက္ သယံဇာတေတြအကုန္လုံးကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားမယ္၊ ေဆြစဥ္မ်ဳိးဆက္စီးပြားေရး ကုမၸဏီႀကီးေတြပိုင္ဆုိင္ထားမယ္၊ ေသနတ္ကို အမိန္႔ေပးမယ့္ အာဏာကို ဆုတ္ကိုင္ထားမယ္ဆိုတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြအကုန္လုံးကို ဒီေန႔လိုေခတ္ႀကီးမွာ ျပည္သူျပည္သားေတြအကုန္လုံး ကမၻာ့ျပည္သူေတြပါမက်န္ သိေနတာဟာ စစ္အာဏာရွင္ေတြအတြက္ ေနဝင္ခ်ိန္ပါပဲ။ ၿငိမ္းခါနီးမီးေတာက္ အစြမ္းကုန္လင္းဆိုေပမယ့္ အာဏာကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆုတ္ကိုင္ထားတဲ့ အေတြ႔အႀကဳံေတြမ်ားေနေတာ့ ေနာက္ထပ္ စစ္အုပ္စုမ်ဳိးဆက္ေတြ ေမြးဖို႔ကို အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားေနပါတယ္။

၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔စည္းပုံဆိုတာ စစ္အုပ္စုအာဏာလက္ဆင့္ကမ္းတဲ့ အသက္ဓါတ္ပါပဲ။ ဒါကို မဖ်က္သိမ္းနုိင္ရင္ အၾကမ္းဖက္ဖိႏွိပ္တဲ့ ေသြးထြက္သံယုိမႈေတြ၊ စစ္ေျမျပင္ေတြ၊ အက်ဥ္းေထာင္ေတြကေတာ့ ဗမာျပည္အႏွံ႔ ဆက္ရွိေနဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။ အခုအင္န္အယ္လ္ဒီ၊ စီအာရ္ပီပီအပါအဝင္ တက္ၾကြတဲ့ ရဟန္းသံဃာ၊ ေက်ာင္းသား၊ ျပည္သူေတြက လူထုကို ဦးေဆာင္တုိက္တြန္းေနတဲ့ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကို အသက္သြင္းမယ့္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲ သပိတ္ေမွာက္ေရး။ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားထဲက စစ္အုပ္စုအေပၚ ဒူးေထာက္အညံ့မခံပဲ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔ေရး၊ ျပည္သူ႔စစ္ဖြဲ႔ေရးလက္မခံတဲ့ တုန္႔ျပန္မႈမ်ား။

ဒါေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္ သက္ဆုိးရွည္မယ့္၊
တရားဝင္ စစ္ကၽြန္ျပဳ၊ တုိင္းျပည္နဲ႔ ျပည္သူကို ေဟာင္းႏြမ္းေခတ္ေနာက္က်ၿပီး ျပည္တြင္းစစ္ သက္ဆိုးရွည္မယ့္၊
ဒီမုိကေရစီမိုးေမွာင္က်မယ့္ အျဖစ္ဆိုးေတြကုိ တားဆီးေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ လူမ်ဳိးေပါင္းစုံျပည္သူတရပ္လုံးက စည္းလုံးညီညြတ္စြာ ဝိုင္းဝန္းကူညီၾကရင္း စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို အကုန္
အစင္ ဖ်က္သိမ္းပစ္ဖို႔ တုိက္တြန္းႏိုးေဆာ္လိုက္ပါတယ္။       ။ PDF file … အျပည့္အစံုသုိ႔ >>>

ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္

၁။ ေကအိုင္အို၏ခံယူခ်က္ႏွင့္ ပန္းတိုင္သည္ႏိုင္ငံေတာ္အတြင္း မွီတင္းေနထိုင္ၾကေသာ ျပည္သူလူထု၌ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာတည္၍ ေအးခ်မ္းသာယာၿပီး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံအျဖစ္ျဖင့္ တည္ရွိႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္သည္။

၂။ ေကအိုင္အိုသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရရွိရန္ရည္ေမွ်ာ္၍ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရအဆက္ဆက္ႏွင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ၫွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ (၂၈)ရက္မွစတင္ခဲ့ေသာ ၫိွႏႈိင္းေဆြးေႏြးမႈမ်ားကိုလည္း ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္လ်က္ရွိပါသည္။

၃။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖၚဝါရီလ (၂၄) ရက္၌ ေကအိုင္အိုႏွင့္ နဝတအစိုးရတို႔ ေရးထိုးခဲ့ေသာ အပစ္အခတ္ရပ္ဆိုင္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ကို အေျခခံ၍ ခိုင္မာေသာ ထာဝရၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ႏိုင္ရန္ လိုလားပါသည္။

၄။ ခိုင္မာေသာ ထာဝရၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရရွိႏိုင္ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ေသာေၾကာင့္ ေကအိုင္အိုအေနျဖင့္ -

(က) ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံမွ ခြဲထြက္မည့္လမ္းစဥ္ကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး ကခ်င္အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ အျခားတိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ပင္လံုတြင္ သေဘာတူခဲ့ေသာ ပင္လံုကတိကဝတ္ႏွင့္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္တြင္ပါရွိေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကို အေျခခံသည့္ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီျပည္ေထာင္စုတြင္ တန္းတူညီမွ်မႈျဖင့္ အတူတကြ ယွဥ္တြဲေနထိုင္သြားမည္။

(ခ) ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ အဆက္ဆက္မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးၫိွႏိႈင္းခဲ့သည့္နည္းတူ ဆက္လက္၍လည္း ေဆြးေႏြးၫွိႏႈိင္းေသာ လမ္းစဥ္ကိုအေျခခံၿပီး ခိုင္မာေသာ ထာဝရၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရရွိေအာင္ေဆာင္ရြက္သြားမည္။

(ဂ) ေကအိုင္ေအႏွင့္ အျခားဌါနမ်ားကိုလည္း အထက္ပါအပိုဒ္ (၄) – (က၊ ခ) တြင္ ေဖၚ ျပထားေသာ မူဝါဒမ်ားကို အေျခခံ၍ လိုအပ္သလိုျပင္ဆင္ဖြဲ႔စည္းသြားမည္။

၅။ ေကအိုင္အိုသည္ ႏိုင္ငံေတာ္မွ က်င္းပရန္စီစဥ္လ်က္ရွိေသာ ေရြးေကာက္ပြဲအား လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္ရန္ လိုလားသည္။

၆။ ေကအိုင္အိုသည္ ခိုင္မာ၍ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ စစ္မွန္သည့္ဒီမိုကေရစီ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ျဖစ္ေပၚလာရန္ ရည္မွန္းခ်က္ရွိသူမ်ား အားလံုးႏွင့္ လက္တြဲေဆာင္ရြက္သြားမည္။     ။

PDF file : အျပည့္အစံုသုိ႔
ေန ့စြဲ။ ။ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၃ဝ) ရက္။

နအဖတြင္း ကုလားဖန္ထိုးတာေတြ ေပၚလာျပန္ပါၿပီ။ သဘာ၀က်စြာပဲ အကဲျဖတ္တာေတြ၊ တြက္ခ်က္တာေတြ ေနရာတကာမွာ လုပ္ၾကတာေတြ ေတြ႕ေနရပါတယ္။ ဒီအေျပာင္းအလဲေတြကေနၿပီး ဘာအဓိပၸာယ္ေဆာင္သလဲ၊ ဘာေတြဆက္ ျဖစ္မလဲဆိုတာေတြကိုလည္း ေျပာဆိုၾကပါတယ္။ အတိုက္အခံေတြအေနနဲ႔ကေတာ့ နအဖထဲမွာ ရာထူးအာဏာေၾကာင့္မို႔ ကြဲလြဲမႈေတြျဖစ္လာမလား၊ ဂိုဏ္းဂဏတိုက္ပြဲေတြ ျပင္းထန္လာမလား၊ ဒါဟာ လူတိုင္းလို ေျပာၾက တြက္ၾကတဲ့ ကိစၥလို႔ဆိုရင္ မမွားပါဘူး။

အေရးႀကီးတာက ကုိယ္ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဘက္ကေန ပိုမတြက္မိဖို႔ပါပဲ။
ဗမာျပည္က စစ္အုပ္စုထိပ္သီးေတြဟာ အာဏာကို ကိုယ္အသက္ရွင္ေနတုန္းမွာ လႊဲေျပာင္းေပးတယ္ဆိုတာဟာ မရွိသေလာက္ အျဖစ္အပ်က္ပါ။ ဗိုလ္ေန၀င္းဟာ အသက္ (၉၀) နားနီးအထိ အာဏာကို ဆုပ္ကိုင္ထားၿပီး ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးက ေဆာင့္တိုက္လိုက္ေတာ့မွသာ တရား၀င္အာဏာကို စြန္႔လႊတ္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ စြန္႔လႊတ္တယ္ဆိုတာလည္း ေနာက္အာဏာရွင္တေယာက္လက္ကို လႊဲခဲ့တာသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတာင္မွ သူဟာ ေနာက္ကြယ္ကေန ကာလတခု ခ်ဳပ္ကိုင္ေနခဲ့ပါေသးတယ္။ အခုလည္းပဲ နအဖရဲ႕ ဒီေျခလွမ္းဟာ တိုင္းျပည္အာဏာကို လက္လႊတ္ဖို႔၊ ဒါမွမဟုတ္ လက္ဆုပ္ကေလး နည္းနည္းေျဖေပးဖို႔ လုပ္တာလို႔တြက္ရင္ မွားတယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ အဘက္ဘက္ ေသခ်ာေအာင္၊ ပိုင္ေအာင္လုပ္ၿပီး ေသခ်ာမွ ဒီလိုေျခလွမ္းမ်ဳိးကို လွမ္းတာျဖစ္တယ္ဆိုတာကို မေမ့သင့္ပါဘူး။ ေျပာရရင္ သူတို႔အေနနဲ႔ သူတို႔ကို အာဏာပလႅင္ေပၚက ျပဳတ္က်ေစမွာမ်ဳိးဆိုရင္ ဘာမွမလုပ္ပါဘူး။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲကို မလုပ္လို႔လည္း သူတို႔မွာ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ထိုင္ေနအေကာင္းသား ထသြားမွ အက်ိဳးမွန္းသိတယ္ဆိုတာမ်ဳိး ျဖစ္မယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ဳိးကို နအဖဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ မလုပ္တာေသခ်ာပါတယ္။ ဒါတင္မက နအဖလုပ္ေနပံုဟာ သူတို႔ရဲ႕ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္ဖို႔ တင္ခြင့္ရွိတဲ့ အမတ္ေနရာ (၂၀) ရာခုိင္ႏႈန္းကိုပါ လက္ထဲက မလြတ္ေအာင္ လုပ္ေနတဲ့ပံုျဖစ္ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္လို႔ ခါးေတာင္းက်ဳိက္ထားသူႀကီးေတြ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ေဘးထိုင္သြားေအာင္ လုပ္ေနတာၾကည့္ရင္ ဒါကို အလြယ္နဲ႔သေဘာေပါက္ႏိုင္ပါတယ္။ အခုေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ကိုယ့္ၿပိဳင္ဘက္လို႔ ယူဆရသူေတြကို ေလာက္ေလးခြနဲ႔ တမင္ ပစ္တဲ့အဆင့္ကိုေတာင္ ေရာက္ေနပါၿပီ။ ဖဆပလေခတ္က ျပဴေစာထီး ျပန္လာေနပါေပါ့လား။

အလားတူပဲ အဲဒီေ႐ြးေကာက္ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္တာျဖစ္တဲ့ အခုစစ္တပ္ထိပ္ပိုင္း ကုလားဖန္ထုိးပြဲလည္း ဗိုလ္သန္းေရႊအေနနဲ႔ မီးမေသရင္မလုပ္ပါဘူး။ အကုန္ သူ႔ေျခသူ႔လက္ ျပင္ဆင္ၿပီးမွ လွမ္းတဲ့ေျခလွမ္းျဖစ္မွာပါ။ စစ္အုပ္စု၊ စစ္အာဏာရွင္ ေလာကရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း နံပါတ္တူးမထားတဲ့ နံပါတ္၀မ္းရဲ႕ စိတ္တိုင္းက်စီမံခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲေတာ့ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္သူတိုင္းအေနနဲ႔ အဲဒီငကန္းေနရာ ငေစြေနရာယူတဲ့ကိစၥမ်ဳိးထဲမွာ ေမ်ာပါသြားလို႔မျဖစ္ပါဘူး။ ဒီေလာက္ရွင္းေနတဲ့ ကိစၥမွာ နအဖစစ္အစိုးရကို ႀကံဖန္အမွတ္ေပးခ်င္တဲ့ အရင္အေမရိကန္သံအရာရွိေဟာင္းဆိုတဲ့ လူမ်ဳိးကသာ “အေကာင္းျမင္၀ါဒ”နဲ႔ ၾကည့္တာ၊ ေျပာတာကို ၾကားရ။ ဖတ္ရပါတယ္။ ဦးတင္ဦးလို ပုဂၢိဳလ္ေျပာတာကို သတိထားနားေထာင္ၾကည့္ပါ။ စစ္အာဏာရွင္ေတြအေၾကာင္းကို ေနာေက်ေနတယ္လို႔ ဆိုေလာက္တဲ့သူက ဒါမ်ဳိးေတြဟာ ဘာမွမဆန္းဘူး၊ ဘာမွတြက္ မေနၾကနဲ႔လို႔ ေျပာသြားတာဟာ မွတ္သားစရာေကာင္းလွပါတယ္။

ဒီလိုဆိုတဲ့အတြက္ နအဖဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြအားလံုး ဒီအစီအမံကို ေက်နပ္သေဘာက်ၾကတယ္လို႔ေတာ့ အလြယ္ေျပာလို႔ မရပါဘူး။ မုခ်ပဲ မေက်နပ္တာ၊ နာလိုခံခက္ျဖစ္တာေတြရွိမွာပါ။ ဒီတေကြ႕မွာ နအဖစစ္အုပ္စု တခုလံုးအဖို႔ကေတာ့ မႏိုင္လည္းႏိုင္၊ ႏိုင္လည္းႏိုင္ျဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီထဲက တခ်ဳိ႕ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ တဦးခ်င္းအဖို႔ေတာ့ သူေဌးျဖစ္ေခြးျဖစ္ ပံုေအာ ရတာမ်ဳိး ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကံေမွာက္မွားလို႔ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမွာ မေတာ္တဆ႐ံႈးသြားတဲ့ စစ္တပ္ထိပ္ပိုင္းေတြဟာ ဒီအ႐ံႈးကို လက္သင့္ခံႏိုင္ပါ့မလားဆိုတာ ေမးစရာျဖစ္လာပါတယ္။ အမွန္ပါပဲ၊ အာဏာရဲ႕အရသာကို ၿမိန္ၿမိန္ရွက္ရွက္ႀကီး မွီ၀ဲဖူးထားၾကသူေတြျဖစ္တဲ့အတိုင္း သူတို႔ဟာ အာဏာဆိုရင္ တိုးလို႔သာရခ်င္မယ္၊ ရၿပီးသားကို လက္မလႊတ္ခ်င္တာကေတာ့ အထူးေျပာေနစရာမလိုပါဘူး။ သူတို႔ဟာ ဦးပုညေရးသလိုပဲ အာဏာကေလး တေရြးေလာက္ရွိရင္ “အင္မတိအင္မတန္၊ စံခ်င္တိုင္းစံရတယ္” ဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္းသိေနၾကတယ္ဆိုတာကို ဗိုလ္သန္းေရႊအသိဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္သန္းေရႊအေနနဲ႔ သူ႔လူေတြအတြက္ ေျခမၿမဲလက္ၿမဲေအာင္ စီမံေပးထားလိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ရပါတယ္။

ဒါေတြေၾကာင့္ လက္ရွိအေျခအေနမွာ ဒင္းတို႔တြင္း ပဋိပကၡေတြဟာ ျပင္းထန္သဲသန္လာမယ့္၊ ေပါက္ကြဲထြက္လာမယ့္ အေနအထားေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူးလို႔ ယူဆရပါတယ္။ တကယ္လို႔ နအဖဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြအတြင္းမွာ သူတို႔ရဲ႕ကိုယ္ပိုင္ အက်ဳိးစီးပြားေတြေၾကာင့္ ကြဲၾကတယ္ဆိုရင္ ျပည္သူလူထုအတြက္ အက်ဳိးရွိဖြယ္ရာသိပ္မျမင္ပါဘူး။ (ဒီလိုအျဖစ္ဟာ တခ်ိန္မွာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ မေျပာႏိုင္ပါဘူး) အဲဒီလို သူတို႔ခ်င္း စစ္တပ္ႀကီးေတြနဲ႔ တိုက္ၾကတယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ထိန္းသိမ္းေရးအတြက္ပဲျဖစ္မွာပါ။ ျပည္သူလူထုဟာ ေျမဇာပင္အခန္းေလာက္ပဲပါရမွာပါ။

ဖိႏွိပ္တဲ့အုပ္စိုးသူရဲ႕ စစ္တပ္ ၿပိဳကြဲတယ္ဆိုတာမွာ အေၾကာင္းရင္းေတြက အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း သမိုင္းအေတြ႕အႀကံဳေတြအရ သိရပါတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ျပည္သူလူထုအတြက္ အက်ဳိးအရွိႏိုင္ဆံုးဟာ လူထုလႈပ္ရွားမႈရဲ႕ဖိအားေၾကာင့္ ကြဲထြက္ျခင္းမ်ဳိးသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ဗိုလ္ေန၀င္းကအစ ဗမာျပည္က စစ္အုပ္စုထိပ္သီးေတြဟာလည္း ေကာင္းေကာင္း နားလည္႐ံုမက အစိုးရိမ္ဆံုးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ရွစ္ေလးလံုးတုန္းက ဗိုလ္ေန၀င္းက ဗိုလ္ေစာေမာင္ကို အာဏာသိမ္းခိုင္းလိုက္တာဟာ သူတို႔စစ္တပ္ထဲက တခ်ဳိ႕လူထုတိုက္ပြဲထဲကို ပါ၀င္လာတာ စၿပီးေတြ႔ရလာလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကိုေတာ့ သူတို႔လံုး၀ လက္ပိုက္ၾကည့္မေနႏိုင္ပါဘူး။ အျမန္ဆံုး ေျဖရွင္းပစ္ၾကပါတယ္။

အမွန္ကေတာ့ နအဖရဲ႕တပ္မေတာ္ထဲမွာ ေအာက္ေျခတပ္မႉးတပ္သား အမ်ားစုႀကီးဟာ သူတို႔ရဲ႕ထိပ္သီးေတြ လုပ္ေနတာေတြကို ေက်နပ္ၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ကအနာခံၿပီး သူတို႔ကအသာစံေနၾကလို႔ မေက်နပ္တာမ်ဳိးရွိသလို ႏိုင္ငံေရးအရ ေလးေလးနက္နက္သေဘာေပါက္ၿပီး တေန႔မွာ သမိုင္းတရားခံျဖစ္မွာကို မလိုလားသူေတြလည္း ရွိၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္လို႔သာ အခုအခ်ိန္မွာ တပ္မေတာ္ထဲက ကြဲထြက္လာတယ္ဆိုရင္ သူတို႔ဟာ ဘယ္သူေတြနဲ႔ ေပါင္းရမွာလဲ။ ရွစ္ေလးလံုးတုန္းကေတာ့ လမ္းမေပၚက လူထုေတြထဲ ၀င္ေပါင္းလို႔ရပါရဲ႕၊ အခုေတာ့ ဘာမွမရွိဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီလို လက္တြဲစရာမျမင္ဘဲနဲ႔ေတာ့ ဗိုလ္သန္းေရႊတို႔လက္ေအာက္ကေန အံုနဲ႔က်င္းနဲ႔ ခြာထြက္လာဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ေသးပါဘူး။

ျပန္ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ အတိုက္အခံေတြအဖို႔ ေဘာလံုးဟာ ကိုယ့္ကြင္းဘက္မွာပဲ ရွိေနပါတယ္။ ကိုယ္ကဘာမွမလုပ္ဘဲ စစ္အစိုးရ၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ စစ္အုပ္စု ၿပိဳပ်က္သြားမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ မေမ့သင့္ပါဘူး။ ကိုယ့္အိမ္ေရွ႕က အမိႈက္ပံုႀကီးဟာ တေယာက္ေယာက္က မဖယ္ရွားရင္ ေပ်ာက္မသြားဘူးဆိုတာလိုပါပဲ။       ။ PDF file  Download ယူရန္

ေပါ့ပ္ဆိုတာ ႏွာေခါင္း႐ံႈ႕စရာ မဟုတ္ပါဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ေရးဖူး႐ံုမက ေပါ့ပ္ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာ ကိန္းႀကီးခမ္းႀကီးႏိုင္လွတဲ့ အထက္တန္းလႊာလူတစ္စုရဲ႕ ဧည့္ခန္းေဆာင္ထဲက စိန္ေရာင္ျမ ေရာင္ပိုးဖဲကတၱီပါေရာင္ေတြ ရႊန္းလက္ေတာက္ပေနတာေတြကို ဆန္႔က်င္အရြဲ႔တိုက္ရာကေပၚထြက္လာတဲ့ လူထုယဥ္ေက်းမႈျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း စာေတြလည္းေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။

ေစာဒကတက္ဖို႔သက္ေသေတြ
တစ္ေန႔ေတာ့လူငယ္တစ္ေယာက္က ဂ်ာနယ္ေတြထဲကျဖတ္ညႇပ္ၿပီး သိမ္းထားတဲ့ ေပါ့ပ္စာမ်က္ႏွာေတြ အထပ္လိုက္ယူခ်လာၿပီး ေစာဒကတက္ပါတယ္။ သူယူလာတာေတြ ေကာက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ‘Celebs’ လို႔အတိုေကာက္ေခၚေလ့ရွိတဲ့ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားသူမ်ားအေၾကာင္း သတင္းေတြ၊ အင္တာဗ်ဴးေတြ၊ ႏိုင္ငံျခားေစ်း၀ယ္ထြက္တဲ့ သတင္းဓာတ္ပံုေတြစံုေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ ဒါ့အျပင္ စကတ္တိုနဲ႔ ရင္ရွားဂါ၀န္၀တ္ပံုေတြလည္း တစ္ထပ္ႀကီးပါလာေသးတယ္။ ဒါေတြကိုႏွာေခါင္းမ႐ံႈ႕ရေတာ့ဘူးလားခင္ဗ်ာလို႔လည္း သူကေမးလိုက္ပါတယ္။ ႏွာေခါင္း႐ံႈ႕႐ံုတင္မကပါဘူးကြယ္။ မီးဖိုထဲေတာင္ထည့္ပစ္သင့္ ပါတယ္လို႔ေျဖလိုက္ေတာ့ ဆရာပဲ ေပါ့ပ္ဆိုတာႏွာေခါင္း႐ံႈ႕စရာမဟုတ္ပါ လို႔ေရးခဲ့တာပဲလို႔ျပန္ၿပီးေခ်ပပါတယ္။

ၾကံဳဗ်ဴးတဲ့
သူယူလာတာေတြကိုတစ္ထပ္ခ်င္းဆြဲထုတ္ၿပီး အင္တာဗ်ဴးသပ္သပ္၊ သတင္းသပ္သပ္၊ ဓာတ္ပံုသပ္သပ္သူ႕ေရွ႕မွာခ်လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အင္တာဗ်ဴးေတြကိုျပၿပီး “ကဲ ဒါေတြဟာသတင္းအင္တာဗ်ဴးေတြ လား” လို႔ သူ႕ကိုေမးခြန္းထုတ္လိုက္ပါတယ္။ အင္တာဗ်ဴးနာမည္ခံထားတာေတြ ၾကည့္ပါဦး။ တစ္စကၠန္႔အင္တာဗ်ဴးတဲ့၊ ၾကံဳတုန္းဗ်ဴးတဲ့၊ ၾကံဳဗ်ဴးတဲ့၊ ေမးခ်င္သလိုေမးၿပီး ေျဖခ်င္သလိုေျဖထားတဲ့ အရည္မရ အဖတ္မရ ေပါက္ပန္းေစ်းစာေတြ။ မထင္ေပၚနဲ႔ကိုေက်ာ္ၾကားမ်ားအတြက္ အက်ဳိးမရွိ။ စာဖတ္သူမ်ားအတြက္လည္း ပိုက္ဆံေပးဖတ္ရက်ဳိးမနပ္တာမ်ဳိးေတြခ်ည္းပဲ။

ထိမ္ခ်န္မႈနဲ႔ၿငိဦးမယ္
သတင္းဆိုတာေတြကလည္း သတင္းမဟုတ္ပါဘူး။ လူေၾကာ္ျငာေတြပါ။ ေနာက္ၿပီး မထင္ေပၚနဲ႔ကိုေက်ာ္ၾကားမ်ားက ေရွာ့ပင္းထြက္တာေတြကို ေဖာ္ျပေပးေနတာေတြလည္း ဆင္ျခင္သင့္ၾကတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေဒၚလာကိုင္တာေတြ႕ရင္ အေရးယူလို႔ရတယ္ဆိုတာ မသိၾကတာလား။ သိရက္နဲ႔ ဂ႐ုမစိုက္ၾကတာလား။ မသိေပမယ့္ ေတာ္ၾကာရင္ ဂ်ာနယ္ဆရာပါသိလ်က္နဲ႔ ထိမ္ခ်န္မႈနဲ႔ၿငိေနပါဦးမယ္။ မသိလို႔ခ်ဳိးေဖာက္မိပါတယ္ဆိုလို႔ ဥပေဒကခ်မ္းသာေပးမွာမဟုတ္ဘူး။ ႏိုင္ငံျခားသြား ႐ုပ္ရွင္႐ိုက္မယ္၊ ေၾကာ္ျငာ႐ိုက္မယ္ဆိုသူေတြလည္း သတိနဲ႔ဆင္ျခင္သင့္ၾကတယ္။

ေပါ့ပ္ကိုဖ်က္တဲ့ပက္ပ္
ေပါက္ပန္းေစ်း အရည္မရအဖတ္မရသတင္းေတြကို ေပါ့ပ္သတင္းေတြလို႔ ေခၚေနၾကတာျဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒါမ်ဳိးေတြဟာ ေပါ့ပ္မဟုတ္သလို ဒါမ်ဳိးေတြထည့္တဲ့ဂ်ာနယ္ေတြကိုလည္း ေပါ့ပ္ဂ်ာနယ္လို႔မေခၚႏိုင္ပါဘူး။ ဒါမ်ဳိးေတြကိုပက္ပ္ (Pep)အမိႈက္သ႐ိုက္ေတြ၊ အေပါစားေတြလို႔ ေခၚပါတယ္။ လူထုယဥ္ေက်းမႈ (Pop Culture) ကိုပံုပ်က္ပန္းပ်က္ျဖစ္ေအာင္ တမင္တကာလုပ္တဲ့ (Pep Culture)သာျဖစ္တယ္။ အဲဒီလိုပက္ပ္ေတြကို ေပါ့ပ္စစ္စစ္ အႏုပညာသမားေတြက ဘန္းစကားနဲ႔ ‘ရွေလာ့’ (Schlock)လို႔ေခၚၾကတယ္။ ဒီမွာ အေတြ႕ရမ်ားတာက ပက္ပ္ေတြရွေလာ့ေတြျဖစ္တယ္။ ေပါ့ပ္မဟုတ္ဘူး။

ပညာေပးေဖ်ာ္ေျဖမႈ
စာနယ္ဇင္းဆိုတာ သတင္းေပးဖို႔နဲ႔ အသိ(ပညာ)ေပးဖို႔သာမက ေဖ်ာ္ေျဖမႈေပးဖို႔ပါ လိုအပ္တယ္။ လူ႕ဦးေႏွာက္ဟာလည္း အေညာင္းေျဖဖို႔လိုတယ္။ ေဖ်ာ္ေျဖမႈနဲ႔ဦးေႏွာက္ကို လန္းဆန္းေအာင္လုပ္ေပးရတယ္။ ဒါေပမဲ့ စာနယ္ဇင္းသမားဆိုတာ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ (clown) မဟုတ္ဘူး ဆိုတာလည္း ေမ့မထားရဘူး။ စာနယ္ဇင္းရဲ႕ ပင္မတာ၀န္က သတင္းေပးဖို႔နဲ႔ အသိ(ပညာ) ေပးဖို႔သာျဖစ္တယ္။ ေဖ်ာ္ေျဖမႈကို ပညာေပးတာနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး ကြၽဲကူးေရပါသေဘာေပးရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါကိုစာနယ္ဇင္းစကားနဲ႔ (Edutainment) ပညာေပးေဖ်ာ္ေျဖမႈလို႔ေခၚတယ္။ ေရွးအစဥ္အဆက္ ျမန္မာေတြေျပာေလ့ရွိတဲ့ ဇာတ္သမားလာရင္ မွတ္သားစရာပါရမယ္။ ဇာတ္သမားျပန္ရင္ မွတ္သားစရာက်န္ရမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ဳိးျဖစ္တယ္။

ေရွးကဇာတ္သဘင္ဆိုတာ
ေရွးကျမန္မာဇာတ္သဘင္ဟာ အပ်င္းေျပေပ်ာ္ေတာ္ဆက္သက္သက္ မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ပိုင္းဇာတ္ထုပ္ႀကီးေတြဟာ ေကာင္းမႈနဲ႔မေကာင္းမႈ၊ ဓမၼနဲ႔အဓမၼ အားၿပိဳင္မႈေတြကိုျပၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာ ဓမၼကအႏိုင္ရသြားရတာေတြကို ပညာေပးသြားခဲ့ၾကတယ္။ ရတနာပံုေခတ္က ေရွ႕ေတာ္မွာကျပခဲ့ၾကတဲ့ ၀ိဇယျပဇာတ္၊ ပါပဟိန္နဲ႔ေရသည္ျပဇာတ္မ်ားဟာ ေဖ်ာ္ေျဖေရးသက္သက္မဟုတ္ၾကဘူး။ မင္းညီမင္းသားမ်ားရဲ႕ ရမ္းကားမႈမ်ားနဲ႔တိုင္းသူျပည္သားမ်ားရဲ႕ ပကတိအေျခအေနမ်ားကို ေရႊနားေတာ္အေရာက္ၾကားသိရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတာျဖစ္တယ္။ ပေဒသရာဇ္ေခတ္ႀကီးထဲမွာေတာင္ စာဆိုေတာ္ႀကီးမ်ားနဲ႔ ဇာတ္သဘင္ပညာရွင္မ်ား တာ၀န္ေက်ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတာ ၾကည္ညိဳစရာေကာင္းလွတယ္။

ဆိုဂ်ဴေသာက္တာအတုခိုး
စာနယ္ဇင္းဆရာေတြက ဦးၾကင္ဥတို႔၊ ဦးပုညတို႔ကိုေတာ့ အတုယူဖို႔စိတ္မကူးၾကဘဲ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြက ပက္ပ္စာေစာင္ေတြနဲ႔ ကိုရီးယားမင္းသား၊ မင္းသမီးေတြအေၾကာင္း ပံုတူကူးခ်ဖို႔ေလာက္သာ အၿပိဳင္အဆိုင္ႀကိဳးစားေနၾကတာေတြ႕ရတယ္။ ေဖ်ာ္ေျဖေရးနယ္ပယ္က မထင္ေပၚတို႔ကိုေက်ာ္ၾကားတို႔ကလည္း ကိုရီးယားမင္းသား၊ မင္းသမီးမ်ားရဲ႕ သ႐ုပ္ေဆာင္မႈအတတ္ပညာေတြကို အားက်အတုယူရမယ့္အစား ဖင္ေပၚရင္ေပၚ ၀တ္တာစားတာေတြနဲ႔ ‘ဆိုဂ်ဴ’ ေသာက္တာေလာက္ကိုပဲ အတုခိုးေနၾကတယ္။ ေျပာလိုက္ရင္ေတာ့ အႏုပညာအလုပ္၊ အႏုပညာရွင္ဆိုတဲ့ စကားေတြက မိုးမႊန္ေနတာပါပဲ။

သံကုန္ဟစ္မွငိုတာမဟုတ္
အားမနာတမ္းေျပာရမယ္ဆိုရင္ အႏုပညာလို႔ ေခၚေလာက္တဲ့အဆင့္ကိုေရာက္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္လိုေသးတယ္လို႔ပဲ ထင္တယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအဆင့္ထက္ မပိုေသးပါ ဘူး။ သ႐ုပ္ေဆာင္ပံုကိုၾကည့္။ ငိုစရာရွိရင္ ခုနစ္အိမ္ၾကား၊ ရွစ္အိမ္ၾကားသံကုန္ဟစ္ေအာ္ငိုခ်လိုက္ၿပီး ႏွာရည္တရႊဲရႊဲၫွစ္ျပလိုက္တာပဲ။ လူၾကမ္းဆိုရင္လည္း အ႐ုပ္ဆိုးဆိုး မ်က္ႏွာေၾကာတင္းတင္းနဲ႔ ေအာ္ဟစ္ႀကိမ္းေမာင္းလုပ္ျပလိုက္တာပဲ။ ခ်စ္ခန္းႀကိဳက္ခန္းဆိုလည္း မင္းသား၊ မင္းသမီးဖက္ျပလိုက္႐ံုပဲ။ မ်က္ရည္မရႊဲ၊ ႏွပ္မၫွစ္ဘဲေမးေၾကာေလး တစ္ခ်က္တင္း႐ံု၊ အေၾကာၿပိဳင္းၿပိဳင္းထေအာင္ လက္သီးဆုပ္လိုက္႐ံုနဲ႔ ၾကည့္သူရဲ႕ရင္ထဲမွာ ဆို႔နင့္သြားေစႏိုင္တယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္ပံုမရၾကဘူး။ လူဆိုးဆိုတုိင္း အ႐ုပ္ဆိုးတာမဟုတ္ဘူး။ ဗိုလ္ေအာင္ဒင္လို ဂုဏ္သေရရွိ လူဆိုးႀကီးေတြရွိတတ္တာကိုလည္း သိပံုမရၾကပါဘူး။

စိတ္ဆိုးရင္လည္းမတတ္ႏိုင္
ဒီေန႔ျမန္မာသ႐ုပ္ေဆာင္အမ်ားစုရဲ႕ သ႐ုပ္ေဆာင္ပံုေတြဟာ ဇာတ္ခံုေပၚမွာ သ႐ုပ္ေဆာင္တာနဲ႔ အတူတူလိုျဖစ္ေနတာ သတိထားမိတယ္။ ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္နဲ႔လံုး၀မတူပါဘူး။ မ်က္ႏွာအမူအယာတစ္မ်ဳိးတည္းနဲ႔ အလြမ္း၊ အေသာ၊ အခ်စ္၊ အၾကမ္း၊ အရမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိး သ႐ုပ္ေဆာင္ျပႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ ႐ုပ္ရွင္မင္းသားေက်ာ္ေဆြလို သ႐ုပ္ေဆာင္မ်ဳိး တစ္ေယာက္မွမရွိဘူးလို႔ေျပာရင္ လြန္မယ္မထင္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္အႏုပညာလို႔ ေခၚေလာက္တဲ့အဆင့္မေရာက္ေသးဘူး။ေဖ်ာ္ေျဖေရးအဆင့္ေလာက္ပဲ ရွိေသးတယ္လို႔ဆိုခဲ့တာပါ။ စိတ္ဆိုးၾကရင္လည္း မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။

စစ္တပ္တြင္းေနရာခ်ထားမႈသတင္းမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍
(၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၂၇   ရက္)

သတင္းေတြအားလံုးက တညီထဲေျပာေနေရးေနတာက ထိပ္ပိုင္း ၁၂၃၄ တပ္ရာထူးက အနားယူၾကမည္ဆိုတာပဲျဖစ္သည္။ ၁၂၃၄ ဆိုသည္ မွာ ၁။ ဗိုလ္သန္းေရႊ  ၂ ။ ဗိုလ္ေမာင္ေအး ၃။ ဗိုလ္ေရႊမန္း ၄။ ဗိုလ္တင္ေအာင္ျမင့္ဦး တုိ႔ကိုဆိုလိုသည္။ အျခားရာထူးေနရာမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း အေသးစိတ္ေဖၚျပထားၾကသည္။ အတိက်ေတာ့ မည္သူမွ်ေျပာႏုိင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ သို႔အတြက္ ယခုေရးသားခ်က္တြင္ ခန္႔မွန္း တြက္ခ်က္ေရးသား ရသျဖင့္ “လိမ့္မည္”ေတြသာမ်ားလိမ့္မည္။

ေသခ်ာသည္မွာ ျဖစ္ေပၚလာေတာ့မည့္ အေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈) ႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိရမည့္ ေနရာခ်ထားမႈလုပ္ကိုလုပ္ရမည္။

သုိ႔အတြက္ ေနရာခ်ထားမႈသည္ က်ယ္ျပန္႔သေလာက္အေရးပါလိမ့္မည္။ ေနရာခ်ထားမႈ၏ အဓိကမ႑ိဳင္မွာ အာဏာ လက္မလြတ္ေရးနဲ႔ ဆက္လက္ခ်ဳပ္ကုိင္ထားႏုိင္ေရးသာျဖစ္သည္။

မၾကာေသးမီက ဗိုလ္သန္းေရႊ ဦးစီးက်င္းပသြားသည့္ အထူးစီမံကိန္းမ်ား အေကာင္အထည္ေဖာ္ေရးအဖြဲ႔ အစည္းအေဝးတြင္  ယင္းကိစၥႀကီးမ်ားကို ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္လိမ့္မည္ ယူဆရပါသည္။ ယင္းေနာက္ေနရာခ်ထားမႈ သတင္းမ်ား ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ထြက္လာသည္။

ေနရာခ်ထားမႈကို ဗိုလ္သန္းေရႊကပဲ စိတ္ႀကိဳက္လုပ္မွာေသခ်ာသည္။ သူသည္ လက္ရွိနံပတ္ဝမ္းျဖစ္သည္။ သုိ႔အတြက္ ေနရာခ်ထားမႈကို သူ႔ကိုယ္တုိင္ ပိုင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္စီမံလိမ့္မည္ကို ယံုမွားသံသယရွိစရာမလို။

ထုိ႔အျပင္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ေနရာခ်ထားမႈတြင္လည္း ဗိုလ္သန္းေရႊသည္ အာဏာကို ဆက္လက္ထိန္းခ်ဳပ္ထားႏုိင္သည့္ ေနရာခ် ထားမႈပံုစံကိုသာ ယူရလိမ့္မည္။ အျခားပံုစံျဖစ္ႏုိင္လိမ့္မည္မထင္ပါ။  သုိ႔ျဖစ္သျဖင့္ အနာဂတ္ကာလတြင္ အာဏာကိုဆက္လက္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားႏုိင္မည့္ေနရာမွာ (ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ၂၀၀၈ တြင္ျပဌာန္းထားခ်က္အရ) သမၼတေနရာကိုသာ ယူရလိမ့္မည္။ တျခားမရွိပါ။ ကာကြယ္ ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဆက္လုပ္ရန္လည္း အသက္က ခြင့္မျပဳေတာ့ၿပီ။

ဗိုလ္သန္းေရႊသည္အေျခခံဥပေဒကို စိတ္ႀကိဳက္ေရးဆြဲၿပီး အထြဋ္အထိပ္ေနရာကို မယူဝံ့လွ်င္ရာဇဝင္ရုိင္းသည္ဟု ယူဆေပလိမ့္မည္။

ထုိ႔အျပင္ ခန္႔အပ္ရမည့္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္အသစ္သည္ သမၼတကလံုးလံုးလ်ားလ်ား မီးေသသူသာ ျဖစ္ရမည္။
“ငါ့ကိုသာအရွင္မွတ္၊ ငါခ်စ္ရာခ်စ္၊ ငါမုန္းရာမုန္း၊ ငါ့ရန္သူကို ရန္သူမွတ္” ဆိုသကဲ့သုိ႔ မီးေသႏုိင္မည့္သူကို စစ္တပ္ထဲတြင္ရွာေဖြရန္ ဗိုလ္သန္းေရႊ အတြက္အခက္အခဲမရွိႏုိင္ဟု ယူဆသည္။ ဗိုလ္သန္းေရႊသည္ ယင္းသို႔တြက္ခ်က္ၿပီး ေနရာခ်ထားလိမ့္မည္ဟု တြက္ဆပါသည္။ ယင္းအခ်က္ ၂ ခုသည္ ေနရာခ်ထားေရး၏ အခ်က္အခ်ာျဖစ္လိမ့္မည္ဟုယူဆပါသည္။

စစ္အုပ္စုတြင္းတုိက္ပြဲဆိုသည္မွာ ေလာေလာဆယ္ကာလအတြင္း ထြက္ေပၚလာႏုိင္စရာမရွိေသးဟု ယူဆပါသည္။ ဗိုလ္သန္းေရႊဓါး အထက္ဆံုး ကာလဟု ယူဆပါသည္။ ယင္းကာလသည္အကန္႔အသတ္ေတာ့ရွိပါသည္။ ယခုအခ်ိန္သည္ ဗိုလ္သန္းေရႊ အာဏာမြန္းတည့္ခ်ိန္။

ထို႔အျပင္ စစ္တပ္တြင္းေနရာခ်ထားမႈကလည္း တုိင္းျပည္အတြက္ အက်ိဳးရွိမည့္ အေျပာင္းအလဲကို ေမွ်ာ္လင့္ႏုိင္စရာမရွိပါ။ ဘယ္သူပဲ သမၼတျဖစ္ပါေစ။ ဘယ္သူပဲ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ျဖစ္ပါေစ။ စစ္အုပ္စုရွိေနသမွ် ၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တည္ရွိေနသမွ် အေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈)အာဏာတည္ေနသမွ် ျပည္သူမ်ားသည္ စစ္မွန္ေသာဒီမုိကေရစီႏွင့္ အလွမ္းေဝးေနလိမ့္မည္။ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စု တည္ေထာင္ႏုိင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္သည္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္အျဖစ္သာ တည္ရွိေနပါလိမ့္မည္။

သုိ႔အတြက္ ျပည္တြင္းျပည္ပ အင္အာစုအားလံုး၏ အဓိက ဦးတည္ခ်က္သည္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ အကုန္အစင္တုိက္ဖ်က္ေရးသာ ျဖစ္ၿမဲျဖစ္သည္။

Download Boycott 2010 vol (2)

ၾသဂုတ္လ (၁၉) ရက္ေန႔က အဲန္အယ္လ္ဒီ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္ (၇)ဦးႏွင့္ ဗဟုိဦးစီးအဖြဲ႔၀င္ (၈) ဦးတုိ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးအၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲကုိ သပိတ္ေမွာက္ရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။

၁၉၉၀ ျပည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ၌ မဲဆႏၵနယ္ အားလံုး၏ (၈၂) ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္အႏိုင္ရခဲ့ေသာ္လည္း အာဏာကုိ လႊဲေျပာင္းရယူႏုိင္ျခင္း မရိွခဲ့သည့္ အန္အယ္လ္ဒီသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ မတ္လ (၂၉)ရက္ေန႔က ႏုိင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ မွတ္ပံုတင္မည္မဟုတ္ဟု ဆံုးျဖတ္လ်က္ နအဖ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ အသက္သြင္းမည့္ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကုိ ေျဗာင္ဆန္႔က်င္အံတုလ်က္ရိွသည္ကုိ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ရာ ေတြ႔ျမင္ရသည္။

စစ္အာဏာရွင္စနစ္ႏွင့္ ျပည္သူလူထုအၾကား ျဖစ္ပြားလ်က္ရိွေသာ ျမန္မာလူ႔အဖြဲ႔အစည္း၏ ပဋိပကၡသည္ ပုိမုိနက္ရႈိင္းက်ယ္ျပန္႔လာသည့္ႏွင့္အမွ် သိမ္ေမြ႔ညင္သာစြာ ေျပာင္းလဲလ်က္ရိွသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေခ်ာေမြ႔ေသာနည္းကုိ အသံုးျပဳလ်က္ ေပ်ာ့ေျပာင္းညင္သာစြာ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကုိ ႀကိဳးပမ္းေဖာ္ေဆာင္ခဲ့ေသာ္လည္း စစ္အာဏာရွင္တုိ႔၏ တဖက္သတ္ လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ အရာမထင္ျဖစ္ရသည္။ သား၏ အက်ဳိးစီးပြားကုိ ငဲ့ကြက္သည့္အတြက္ ဘီလူးမ၏လက္သုိ႔ သားကုိ ထုိးအပ္လုိက္ရသကဲ့သုိ႔ အဲန္အယ္လ္ဒီသည္ ျပည္သူလူထုအက်ဳိးစီးပြားကုိ ေရွးရႈ၍ အာဃာတကင္းစင္ၿပီး အေထြေထြသဟဇာတျဖစ္ေစေသာ နည္းလမ္းမ်ားကုိသာ အသံုးျပဳခဲ့ရသျဖင့္ ၁၉၉၀ ျပည့္ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမည့္ အခြင့္အေရးကုိ ဆံုးရႈံးခဲ့ရသည္။

မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ အလံမလွဲပဲ အႏၱရာယ္အသြယ္သြယ္ကုိ ႀကံ႕ႀကံ႕ခံရင္ဆုိင္မည္ဟူေသာ သံမဏိစိတ္ဓာတ္ႏွင့္ တက္ၾကြစြာလႈပ္ရွားေနၾကသည့္ အဲန္အယ္လ္ဒီအဖြဲ႔၀င္မ်ား၏ ပံုရိပ္မ်ားသည္ ျပည္သူမ်ားအတြက္ အတုယူ အားက်ဖြယ္ရာျဖစ္ေပသည္။ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ၊ အႏၱရာယ္ျပဳမႈမ်ဳိးစံုၾကားမွ အဲန္အယ္လ္ဒီ စတင္ဖြဲ႔စည္းစဥ္ကတည္းက ထားရိွသည့္ ရည္မွန္းခ်က္မ်ား ေအာင္ျမင္လာေစေရးအတြက္ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀)ေက်ာ္ၾကာ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔အနစ္နာခံလ်က္ တုိက္ပြဲ၀င္ေနဆဲပင္ ျဖစ္သည္။

ယေန႔ကာလ သမုိင္းေရးရာလုိအပ္ခ်က္ျဖစ္ေသာ “၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဖ်က္သိမ္းေရး” ဘံုလုပ္ငန္းစဥ္ႀကီး၏ ေရွ႕ဦးတုိက္ပြဲစ လုပ္ငန္းစဥ္နံပါတ္ (၁) အေနျဖင့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲသပိတ္ေမွာက္ေရးကုိ တႏုိင္ငံလံုးအတုိင္းအတာျဖင့္ ေဆာင္ရြက္အပ္ေပသည္။ ယင္းတုိက္ပြဲအတြက္ အဲန္အယ္လ္ဒီက စတင္ဦးေဆာင္ေနၿပီျဖစ္သည္။ အဲန္အယ္လ္ဒီ၏ ယခုလ (၁၉)ရက္ေန႔က ယင္းကဲ့သုိ႔ ဆံုးျဖတ္လုိက္ျခင္းသည္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ေျမျမွဳပ္သၿဂိဳလ္ မည့္ ေခါင္းတလားအား ပထမဆံုးထုႏွက္လုိက္သည့္ သံရိုက္သံအျဖစ္ ဤဂ်ာနယ္မွ ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါသည္။   ။ PDF file … အျပည့္အစံုသုိ႔ >>>

DPNS/ ABSDF/ ABFSU-FAC ေခါင္းေဆာင္မ်ား

၁။ ဖိတ္ၾကားထားသူမ်ား လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ဥကၠ႒ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ပါ။ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ က်န္းမာရဲ႕လားခင္ဗ်။
ဟုတ္ကဲ့့ပါ က်န္းမာပါတယ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

၂။ ေနာက္တစ္ဦးကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး ဥကၠ႒ ကိုသံခဲပါ။
ဦးသံခဲေရ ေနေကာင္းရဲ႕လားဗ်။ ဟုတ္ကဲ့့ ေနေကာင္းပါတယ္ခင္ဗ်။

၃။ ေနာက္ဆံုးတစ္ဦးကေတာ့ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးတာဝန္ခံ ဦးမင္းႏိုင္ပါ။ ဦးမင္းႏိုင္ေရ က်န္းမာရဲ႕လား။
ဟုတ္ကဲ့့ခင္ဗ် ေနေကာင္းပါတယ္ခင္ဗ်။

ဦးခင္ေမာင္စိုး။    ။ ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ာ အခုဆိုရင္ ၁၉၈၈ ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံု ေပၚေပါက္ခဲ့တာ ၂၂ ႏွစ္ ရွိသြားခဲ့ပါၿပီ။ ဒီတစ္ပတ္ တနဂၤ ေႏြစကားဝိုင္းမွာ ပါဝင္ေဆြးေႏြးတင္ျပၾကမယ့္ပုဂၢိဳလ္သံုးဦးဟာ အဲဒီ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုကိုပါဝင္ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကၿပီး လက္ရွိျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ သူတို႔ယံုၾကည္တဲ့ က႑ ေတြကေန ဆက္လက္ပါဝင္တဲ့သူ သံုးေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ျဖတ္သန္းမႈနဲ႔ လက္ရွိအေတြးအျမင္ေတြကို က်ေနာ္တင္ျပဖို႔ႀကဳိးစားပါမယ္ခင္ဗ်ာ။
အဲဒီေတာ့ လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ဥကၠ႒ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ေရ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုတုန္းက ဦးေအာင္မိုးေဇာ္က ဘယ္မွာလဲ ဘာေတြလုပ္ခဲ့လဲ က်ေနာ္တို႔ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ၿပီး သိပါရေစခင္ဗ်ာ။

လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ဥကၠ႒

ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ ။    ။ က်ေနာ္အဲဒီအခ်ိန္ကဆို ပဲခူးတိုင္းအေနာက္ျခမ္းေပါ့ သဲကုန္းၿမဳိ႕နယ္ ျပည္ခ႐ိုင္။ ျပည္ခ႐ိုင္ သဲကုန္းၿမဳိ႕နယ္မွာ။ အဲဒီေဒသမွာရွိတဲ့ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ အဲဒီေဒသမွာရွိတဲ့ ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔စုစည္းဆက္စပ္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးမွာ က်ေနာ္တို႔ေဒသက တတ္တတ္ႂကြႂကြပါဝင္ႏိုင္ဖို႔ ႀကဳိးစားေနတဲ့ အေျခအေနကာလ ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးခင္ေမာင္စိုး။    ။ ဟုတ္ကဲ့့ အဲဒီေတာ့ ေနာက္က်ေတာ့ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုၿပီးေတာ့ ကိုေအာင္မိုးေဇာ္က ဘာေတြဆက္လုပ္ခဲ့လဲ ေနာက္။

ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ ။    ။ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံု အာဏာသိမ္းခံၿပီးရတဲ့အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ခဏေရွာင္ေနရတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ တည္ ေထာင္ခြင့္ေတြရွိလာတဲ့အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ၿမဳိ႕နယ္မွာရွိတဲ့ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသားသမဂၢတစ္ဖြဲ႕လံုးေပါ့ လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီကို ဝင္ေရာက္ခဲ့ တယ္။ အဲဒီကေနၿပီးေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ ဒီကေန႔ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမွာပါဝင္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ဟုတ္ကဲ့့ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ေက်းဇူးပဲ။ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦးရဲ႕ ဥကၠ႒ ဦးသံခဲခင္ဗ်။ ဦးသံခဲ ကေရာ ၈၈ က ဘယ္မွာလဲခင္ဗ်။

ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး ဥကၠ႒

ဦးသံခဲ ။    ။ က်ေနာ္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္က က်ေနာ္ မႏၱေလးတိုင္း ေက်ာက္ဆည္ၿမဳိ႕နယ္မွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ႕ဝင္တစ္ဦးအေနနဲ႔ ပါဝင္ၿပီးေတာ့မွ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ ပံုႀကီးမွာ ပါဝင္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က က်ေနာ္က ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ပါ  ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ယူဆတာက ၁၉၈၈ ခုႏွစ္အေရးေတာ္ပံုႀကီး ဒီကာလဟာ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ မတရားတဲ့ မဆလစနစ္ဆိုးႀကီးေအာက္မွာ က်ေနာ္တို႔ မိဘျပည္သူေတြရဲ႕ နိစၥဓူဝ စားဝတ္ေနေရးေတြ က်ေနာ္တုိ႔ ပတ္ဝန္းက်င္မွာရွိေနတဲ့ အလုပ္သမားပဲျဖစ္ျဖစ္ လယ္သမားပဲျဖစ္ျဖစ္ ႐ုန္းကန္ေနၾကရတဲ့လူေတြရဲ႕ ဘဝမြန္းၾကပ္မႈေတြ အၾကပ္အတည္းေတြကို က်ေနာ္တို႔ေတြအေနနဲ႔ ပါဝင္ၿပီးေတာ့မွ ဒီစစ္ အာဏာရွင္ မဆလအာဏာရွင္အစိုးရကို တိုက္ထုတ္မွရမယ္ဆိုတဲ့အေတြးေတြနဲ႔ က်ရာေနရာကေန က်ေနာ္တုိ႔ပါဝင္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

ဦးခင္္ေမာင္စိုး ။    ။ ကိုသံခဲက ေနာက္ပိုင္းမွာ ABSDF ကို ဘယ္လိုေရာက္ရွိလာတာလဲခင္ဗ်။

ဦးသံခဲ ။    ။    ။ က်ေနာ္တို႔ ၁၉၈၈ စက္တင္ဘာလမွာ က်ေနာ္တို႔ ဒီတိုင္းျပည္ကို နဝတက မတရားသျဖင့္ အာဏာသိမ္းတယ္ အဲဒီတၿပဳိင္နက္တည္းမွာပဲ က်ေနာ္တို႔ ျမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ ျမင္ကြင္းေတြက တစ္ဖက္ကေတာ့ ေ႐ြးေကာက္ပြဲေတြ က်င္းပေပးမယ္ေျပာတယ္။ တစ္ဖက္ကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ႏိုင္ငံေရးတက္ႂကြေနတဲ့ သူေတြ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို မတရားအမႈဆင္ ဖမ္းဆီးၿပီးတဲ့အခါက်ေတာ့မွ ႏွစ္ရွည္လမ်ားေတြေထာင္ခ်တယ္။ ေနာက္တစ္ခု ကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးလြတ္လပ္ခြင့္ေတြကို တစ္ဖက္က ထိမ္းခ်ဳပ္မႈေတြရွိတယ္။ ဒီအေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔ေတြအေနနဲ႔ နဝတေျပာေနတဲ့ ခုနကေျပာတဲ့ ကတိစကားေတြကို က်ေနာ္တို႔ ယံုၾကည္မႈမရွိခဲ့ဘူး။  ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲဟာ မၿပီးျပတ္ေသးဘူး က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ဒီတုိက္ပြဲကို က်ေနာ္တို႔ လက္နက္စြဲကိုင္ေနတဲ့ ဟုတ္လား  အမ်ဳိးသား တန္းတူေရ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ေတြကိုတိုက္ပြဲဝင္ေနတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔လက္တြဲၿပီးေတာ့မွ က်ေနာ္တို႔ တိုက္ဖို႔လုိအပ္တယ္။ ဒီေတာ့ လက္နက္ကုိင္ ေတာ္လွန္ေရးလည္း ဆင္ႏႊဲမယ္ဖို႔လုိအပ္တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ယူဆခဲ့တယ္။ ၁၉၈၈ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ က်ေနာ္တို႔ လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမကို ထြက္လာခဲ့တယ္။  အဲဒီေနာက္မွာ က်ေနာ္တို႔ ABSDF ရဲ႕တပ္ဖြဲ႕ထဲကို က်ေနာ္အေနနဲ႔ ပါဝင္ထမ္းေဆာင္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ဟုတ္ကဲ့့ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးတာဝန္ခံ ဦးမင္းႏိုင္ကေရာခင္ဗ် ၁၉၈၈ က ဘာေတြမ်ား ေဆာင္႐ြတ္ခဲ့သလဲ သိပါရေစခင္ဗ်။

ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသား သမဂၢမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးတာဝန္ခံ

ဦးမင္းႏိုင္ ။        ။ ဟုတ္ကဲ့့ က်ေနာ္အေနနဲ႔ကေတာ့ ၁၉၈၈ ကာလမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီ ဗကသ အေနနဲ႔ေပါ့ က်ေနာ္တို႔ လႈိင္ၿမိဳ႕နယ္ကေနၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ ပါ၀င္ခဲ့တာေတြရွိတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီတိုင္းစည္းရံုးေရးေကာ္မတီမွာ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ တာဝန္ယူခဲ့တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၁၉၉၀ ကာလမွာၾကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အဖမ္းအစီးေတြေတာ္ေတာ္ေလး မ်ားတဲ့အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေရွာင္တိမ္းရတာေတြရွိပါတယ္။  အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အဲဒီမွာ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ ျပည္တြင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ ဗကသ အေနနဲ႔က ၁၉၈၈-၈၉-၉၀ ကာလေတြလို က်ေနာ္တုိ႔ လႈပ္ရွားခြင့္ မသာာေတာ့တဲ့အခါမွာက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေျမေအာက္ပံုသဏၭာန္နဲ႔  က်ေနာ္ဆက္ၿပီးတာဝန္ယူပါတယ္။ ဗကသ ဗဟိုစည္း႐ံုးေရးေကာ္မတီတာဝန္ခံ တစ္ဦးအေနနဲ႔ က်ေနာ္တာဝန္ယူခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီယူၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေတာက္ေလွ်ာက္ပါပဲ  ျပည္တြင္းမွာပဲ က်ေနာ္ ဗကသ ဗဟိုစည္း႐ံုးေရးေကာ္မတီ အေနနဲ႔က်ေနာ္ဆက္ၿပီး တာဝန္ယူခဲ့ရာကေနၿပီးေတာ့ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ေပါ့ ေနာက္ပိုင္းေတြမွာ က်ေနာ္ဘယ္လိုမွ ျပည္တြင္းမွာဆက္ေနလို႔မရေတာ့တဲ့အတြက္ ဒီဘက္နယ္စပ္ကုိ တိမ္းေရွာင္လာရတာျဖစ္တယ္။ အဲဒီကာလကေနစၿပီးေတာ့ အခုဗကသ ႏိုင္ငံျခားေရးရာေကာ္မတီမွာ က်ေနာ္တာဝန္ခံတစ္ဦးအေနနဲ႔ တာဝန္ဆက္ယူခဲ့ရတာျဖစ္ပါတယ္။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ဟုတ္ကဲ့့ ဦးမင္းႏိုင္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ာ အခုပါဝင္ေဆြးေႏြးေနၾကတဲ့ ပုဂၢဳိလ္သံုးဦးဟာ ၁၉၈၈ ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီးကာလမွာေတာ့ အသက္ (၂၀) ပတ္ဝန္း က်င္လူငယ္ေတြပါ။ အခုေတာ့ သူတုိ႔လည္း ႏွစ္ေပါင္း ၂၂ ၾကာၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ရင့္က်တ္တဲ့လူလတ္ပိုင္းကို ေရာက္ရွိေနၾကပါၿပီ။ သူတို႔ကိုယ္စားျပဳတဲ့အဖြဲ႕ေတြ သူတို႔ရဲ႕ ရႈျမင္သံုးသပ္ခ်က္ေတြ က်ေနာ္တို႔ဆက္ၿပီးနားဆင္ၾကရမွာပါခင္ဗ်။
အဲဒီေတာ့ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ေရ။ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ၂၂ ၾကာကာလကို ဘယ္လိုမ်ားေဝဖန္မလဲခင္ဗ်ာ။

ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ ။    ။ က်ေနာ္အေနနဲ႔ကေတာ့ ၂၂ ႏွစ္တာျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ကာလေတြမွာ က်ေနာ္ အားရေက်နပ္မူ ရခဲ့တာေတြရွိခဲ့တယ္။ အားရေက်နပ္မႈ မရွိခဲ့တာေတြ စိတ္ပ်က္စရာေတြလည္း အမ်ားႀကီးႀကဳံေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္တို႔ ၂၂ ႏွစ္သာျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ္တို႔ လႈပ္ရွားမႈတစ္ခုလံုး အေပၚမွာေတာ့ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ဒီေန႔အေျခအေနထိ ေက်နပ္တယ္လို႔ ေျပာခ်င္တယ္။ ဘာေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ေက်နပ္သလဲဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုႀကီးရဲ႕ ေအာင္သီးေအာင္ပြင့္ေတြျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံေရးပါတီအဖဲြ႕အစည္းေတြ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၁၉၉၀ ျပည့္ရလဒ္ ေနာက္တစ္ခုက  က်ေနာ္တို႔ ဒီ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကိုမင္းကိုႏိုင္စတဲ့ ၁၉၈၈ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးရဲ႕ ေအာင္သီးေအာင္ပြင့္ေတြကို ကေန႔အေျခအေနအထိ က်ေနာ္တုိ႔ပါဝင္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔လႈပ္ရွားမႈႀကီးကုိ ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္တုန္းပဲျဖစ္တယ္။ ဒီအတြက္ေတာ့ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အားရေက်နပ္တယ္လို႔ ေျပာခ်င္တယ္။ သို႔ေသာ္လည္း အျခားတစ္ဖက္မွာလည္းပဲ ၁၉၈၈ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးက ေပးအပ္လိုက္တဲ့တာဝန္ေတြျဖစ္တဲ့ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီျပန္လည္ရရွိေရး အမ်ဳိးသားတန္းတူ ေရး ေနာက္တစ္ခုက တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုေတြအားလံုး တန္းတူညီမွ်ရွိတဲ့  ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရး စတဲ့ က်ေနာ္တို႔ ရည္မွန္းခ်က္ေတြကေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ ေအာင္ျမင္ေသးတာမရွိေသးဘူး။ က်ေနာ္တို႔ဆက္ၿပီးေတာ့ ႀကဳိးစားေနရတဲ့ အျခအေနမွာပဲရွိေသးတယ္။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ဟုတ္ကဲ့့ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ ေက်းဇူးပဲ။ အဲဒီေတာ့ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး ဥကၠ႒ ဦးသံခဲခင္ဗ်။  ဦးသံခဲ အေနနဲ႔ေရာ ဒီ ၂၂ ႏွစ္ ကာလမွာ ဘယ္ေလာက္ေအာင္ျမင္မႈေတြရွိခဲ့ၿပီလို႔ သံုးသပ္လဲခင္ဗ်။

ဦးသံခဲ ။        ။ ဟုတ္ကဲ့့ က်ေနာ္ပထမဆံုးေျပာခ်င္တာက က်ေနာ္တို႔ ရွစ္ေလးလံုးဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီးဟာ အႏၱိမပန္းတိုင္းကိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ မေရာက္ခဲ့ဘူး။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ က်ေနာ္တုိ႔မေရာက္ေသးတာပဲလို႔ က်ေနာ္တို႔ အျပည့္အဝခံယူထားတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆုိေတာ့ ဒီလို ၂၂ ႏွစ္သမိုင္းကို ျပန္ ၾကည့္ရင္ က်ေနာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲေတြဟာ မတရားဖိႏွိပ္မႈေအာက္မွာ ထာဝရ ၿငိမ္သက္ေနတာမဟုတ္ဘူးလို႔ က်ေနာ္ယူဆပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔တေတြဟာ ဒီတိုက္ပြဲ မ်က္ႏွာစာေပါင္းစုံက အခက္အခဲေပါင္းစံုကေနၿပီးေတာ့မွ ျပည္တြင္းမွာလည္း ျပည္တြင္းအေလွ်ာက္၊ ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမမွာလည္း ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမအေလွ်ာက္၊ ႏိုင္ငံတကာမွာလည္း ႏိုင္ငံတကာအေလွ်ာက္ က်ေနာ္တို႔တေတြဟာ ႐ုန္းကန္ႀကဳိးစားေနရဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ၂၂ ႏွစ္သမိုင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ ေသေသခ်ာခ်ာျပန္ၾကည့္ေတာ့ အခ်ိန္ကာလဟာ က်ေနာ္တို႔ ၂၂ ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလ ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် က်ေနာ္တို႔တေတြဟာ ဘာပဲေျပာေျပာ သင္ခန္းစာေတြကို ေကာင္းေကာင္းထုတ္ႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္ၿပီလို႔ က်ေနာ္ယူဆပါတယ္။ ဒီအေပၚမွာ နံပါတ္တစ္ကေတာ့ ရွစ္ေလးလံုးျပည္သူ႔ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီးဆိုတာဟာ ဒါဟာတတိုင္းျပည္လံုးဆိုင္တဲ့ အမ်ဳိးသားေရးေတာင္းဆိုခ်က္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာဘာလဲဆိုရင္ ဒီမိုကေရစီရရွိေရး ျမန္မာျပည္ဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေရးပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒီတိုက္ပဲြကို တိုက္တဲ့ေနရာမွာ ၂၂ ႏွစ္အတြင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ဟာ စနစ္တစ္ခုကို ေျပာင္းလဲဖို႔ တာစူေနေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔လိုခ်င္တဲ့ ပန္းတိုင္မေရာက္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္မေရာက္လဲ နံပါတ္တစ္ကေတာ့  က်ေနာ္တို႔တေတြဟာ  က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးဦး ေဆာင္မႈေတြ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မႈအသြင္မွာ ညီၫြတ္မႈေတြ ခိုင္မာျပတ္သားတဲ့ရပ္တည္ခ်က္ေတြ ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ အခ်ိန္ကိုက္ ဆံုးျဖတ္ရမယ့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြမွာ လြဲေခ်ာ္ခဲ့တာကို က်ေနာ္တို႔ေတြ႕ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ကေတာ့ ၁၉၈၈ ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုႀကီးကာလထဲမွာ က်ေနာ္တို႔တေတြဟာ အေထြေထြသပိတ္တိုက္ပြဲႀကီးကို ဆင္ႏြဲႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုနကေျပာခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေရးအရဦးေဆာင္မႈအပိုင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ ညီၫြတ္မႈ အခ်ိန္ကိုက္ သတၱိရွိရွိဆံုးျဖတ္ခဲ့ရမယ့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ လြဲေခ်ာ္ခဲ့တဲ့အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ေတြဟာ ေအာင္ပြဲနဲ႔ေဝးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒုတိယတစ္ခ်က္ကေတာ့ အေရးေတာ္ ပံုႀကီးဟာ ပန္းတိုင္းမေရာက္ခဲ့ေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔တေတြဟာ ျပည္သူလူထုဘဝေတြမွာ ဘာေတြဟာ အခက္အခဲလဲ အဟန္႔အတားလဲဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ မီးေမာင္း ထိုးျပႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီ ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အဓိကလူမႈဘဝရဲ႕ အခက္အခဲ အဟန္႔အတားဟာ ဘာလဲဆိုရင္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ပါပဲ။ ဒီစနစ္ေအာက္မွာ က်ေနာ္တို႔လူမႈဘဝဟာ မဆလေခတ္ကေတာ့ ကမၻာအဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံအဆင့္ကို က်ေနာ္တို႔ေရာက္တယ္။ ဒီေန႔ လူေနမႈအဆင့္အတန္းဟာ ပညာ ေရးပဲျဖစ္ လူမႈေရးပဲျဖစ္ျဖစ္ က်န္းမာေရးပဲျဖစ္ျဖစ္ အဆင့္အတန္းဟာ ကမၻာ့ေအာက္ဆံုးကိုက်သြားတယ္။ ဒါဟာစစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆိုတာကို က်ေနာ္တို႔ ၂၂ သမိုင္း က မီးေမာင္းထိုးျပၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ ဒုတိယတစ္ခ်က္ပါ။

တတိယတစ္ခ်က္ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အေရးေတာ္ပံုႀကီးကေနၿပီးေတာ့မွ က်ေနာ္တို႔ေခါင္းေဆာင္မႈအသစ္ ေတြ ေမြးဖြာေပးႏိုင္တယ္။ တိုက္ပြဲပံုစံအသစ္ေတြကို က်ေနာ္တုိ႔ ေမြးဖြားေပးႏိုင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ကေတာ့ ေခါင္းေဆာင္မႈအသစ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔လူထုေခါင္း ေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို က်ေနာ္တို႔နဲ႔အတူ ၈၈မ်ဳိးဆက္ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊  ဦးဝင္းတင္တို႔လို ခိုင္မာျပတ္သားတဲ့ လူထုဘက္ကရပ္တည္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ေတြကို ေမြးထုတ္ႏိုင္တယ္။ တိုက္ပြဲပံုစံအသစ္ေတြဆိုရင္လည္း က်ေနာ္တုိ႔ ဒီေန႔ေျပာေနတဲ့ ဒီမုိကေရစီတိုက္ပြဲဟာ က်ေနာ္တို႔ အမ်ဳိးသားတန္းတူေရး ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္း ခြင့္တိုက္ပြဲေတြနဲ႔ အတူတကြလက္တြဲ တိုက္ပြဲဝင္ၾကမယ္ဆိုတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို က်ေနာ္တို႔ ဒီကေန႔ အဆင့္တစ္ခုကိုေရာက္ရွိသြားတာဟာ က်ေနာ္တို႔ ၂၂ ႏွစ္ရဲ႕ေပးဆပ္မႈလို႔ က်ေနာ္တို႔ ယူဆပါတယ္။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ဟုတ္ကဲ့့ ဦးသံခဲ ေက်းဇူးပါပဲ။ ဒီေနရာမွွာတစ္ခုေမးပါရေစခင္ဗ်။ ဦးသံခဲတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦးက လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီရရွိေရးတို႔ ႀကဳိးပမ္းေနတဲ့အဖြဲ႕ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိအေျခအေနမွာ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီရႏိုင္မယ့္ အေနအထားကေရာ ဘယ္ေလာက္ေလာက္ရွိတယ္ထင္သလဲခင္ဗ်။

ဦးသံခဲ ။        ။ က်ေနာ္ပထမဆံုးေျပာခ်င္တာက က်ေနာ္တို႔ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့စနစ္ဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို က်ေနာ္ခုနက ေျပာတဲ့ ပေပ်ာက္ေအာင္တိုက္ပြဲဝင္ဖို႔ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ယံုၾကည္ထားတာက  တိုက္ပြဲေပါင္းစံုုဆင္ႏႊဲဖို႔လိုတယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ယူဆပါတယ္။ ေနာက္ တစ္ခ်က္ ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ စစ္အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရးသမိုင္း ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္တိုက္ပြဲဝင္မႈသမိုင္းဟာ လက္နက္ဆြဲကိုင္ခုခံေတာ္လွန္တယ္ဆိုတဲ့ သမိုင္းကို က်ေနာ္တုိ႔ ေဖ်ာက္ဖ်က္္ပစ္လို႔မရပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြကို မွန္မွန္ကန္ကန္မေျဖရွင္းဘဲနဲ႔ လက္နက္အားကိုးေျဖရွင္းေနသေ႐ြ႕ကာလပတ္လံံုး လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲေတြ ခုခံစစ္ပြဲေတြဟာ ဆက္လက္ၿပီးရွိေနမယ္လို႔ က်ေနာ္အခိုင္အမာယံုၾကည္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ေတြဟာ တိုက္ပြဲပံုစံတစ္ခုတည္းနဲ႔ တိုက္လို႔မရဘူးလို႔ က်ေနာ္တုိ႔ယူဆ ပါတယ္။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ဦးသံခဲ ေက်းဇူးပဲ။ အဲဒီေတာ့ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးတာဝန္ခံ ဦးမင္းႏိုင္ခင္ဗ်။ ဦးမင္းႏိုင္တို႔ ဗကသ အဖြဲ႕အေနနဲ႔ေရာ ဒီ ၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္း အခုအခ်ိန္အထိျဖတ္သန္းမႈေတြကို ဘယ္ေလာက္ေအာင္ျမင္တယ္ ဘယ္ေလာက္အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္တယ္လို႔ ျမင္ပါသလဲခင္ဗ်။

ဦးမင္းႏိုင္ ။        ။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ရွစ္ေလးလံုးဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုႀကီးေပါ့ ဒီအေရးေတာ္ပံုႀကီးဟာ အဓိက က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူတရပ္လံုး၊ ေက်ာင္းသားကအစရွိတယ္ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ျပည္သူတရပ္လံုးေပါ့ ရဟန္းရွင္လူအားလံုးက ပါဝင္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ တကယ့္ကိုတုိက္ပြဲ အႀကီးမားဆုံးပဲ။ ျမန္မာျပည္သမိုင္းမွာ အင္မတန္ႀကီးတဲ့ တိုက္ပြဲႀကီးတစ္ခုျဖစ္သြားတယ္။ ျဖစ္သြားတဲ့အခါၾကေတာ့ အဲဒီမွာ က်ေနာ္တို႔ရလိုက္တဲ့ ရလဒ္ေတြ ဘာလဲ ဆိုလို႔ရွိရင္ အဲဒီကာလက ၂၆ ႏွစ္ေလာက္ကို က်ေနာ္တုိ႔တေလွ်ာက္လံုးေပါ့ ျမန္မာျပည္သူလူထုကို ဖိႏွိပ္အုပ္စိုးထားတဲ့ လိမ္ညာလွည့္ျဖားထားတဲ့ မဆလတစ္ပါ တီအစိုးရကို က်ေနာ္တို႔ ျဖဳတ္ခ်လိုက္ႏိုင္တယ္။ ပထမတစ္္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခ်က္က အဲဒီျဖဳတ္ခ်လိုက္ႏိုင္မႈနဲ႔အတူ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ တခါမွ မေပၚေပါက္ ဖူးတဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ျဖစ္တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ကိုေအာင္မိုးေဇာ္လည္းေျပာသြားပါတယ္။  မင္းကိုႏိုင္တို႔လို ဒုတိယ မ်ဳိးဆက္ေခါင္း ေဆာင္ေတြ ဒါေတြ ေပၚလာတာရွိတယ္။ ေနာက္ ပိုၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးတဲ့တစ္ခ်က္က ဘာလဲဆိုလို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တို႔ ၁၉၉၀ ျပည့္ရလဒ္လို႔ေျပာရမယ့္ ျပည္သူ႔ဆႏၵအစစ္ အမွန္ေပါ့ ဒါက ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ သာမန္ေ႐ြးေကာက္ပဲြရလဒ္လို႔ က်ေနာ္တို႔မျမင္ဘူး။ ဒီေ႐ြးေကာက္ပြဲရလဒ္ဟာ ရွင္းရွင္းေျပာရလို႔ရွိရင္ လူထုရဲ႕တိုက္ပြဲတရပ္ အေနနဲ႔ကို ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ ရလဒ္ျဖစ္တယ္။ ဒီရလဒ္ကိုက်ေနာ္တို႔ တကယ္ကိုဆုပ္ဆုပ္္ကိုင္ကိုင္ ယေန႔ထိ ၂၂ ႏွစ္တိုင္တိုင္ က်ေနာ္တို႔ဆုပ္ႏိုင္တာျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ က်ေနာ္တို႔အတြက္ အင္မတန္းအေရးႀကီးတဲ့ ရလဒ္ပါပဲ။ ေနာက္ က်ေနာ္တို႔ က်န္တဲ့မ်ဳိးဆက္အသီးသီးနဲ႔ တိုင္းရင္းသားအင္အားစုေတြၾကားထဲမွာ တခါမွမရဖူးတဲ့ က်ေနာ္တို႔စုဖြဲ႕မႈေတြဟာ ရရွိခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ဆိုတာေပၚလာတယ္။

ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္နဲ႔အတူ တိုင္းရင္း သားအင္အားစုေတြနဲ႔ နားလည္မႈေတြ ညီၫြတ္မႈေတြ က်ေနာ္တို႔ရရွိႏိုင္ခဲ့တာဟာ ဒီ ၂၂ ႏွစ္တာ ကာလအတြင္းက ရလဒ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခုရွိတယ္ က်ေနာ္တို႔ ဟာဒီကေန႔ထိ အဆံုးမသတ္ႏိုင္ေသးတာကေတာ့  ေသခ်ာတယ္။ တကယ္အားလံုးေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ ပန္းတိုင္ေပါ့ဗ်ာ။ ပန္တိုင္းဆိုတာက တကယ့္စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကို ဖ်က္သိမ္းခ်င္တယ္။ ဒါလူထုတရပ္လံုးရဲ႕ ဆႏၵျဖစ္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဒီမိုကေရစီပထမဦးဆံုးေျခလွမ္းအဆင့္ေပါ့ မုဒ္ဦးဝေလာက္ထိ ေရာက္ႏိုင္တဲ့ ေျခလွမ္းအဆင့္ထိေတာင္ အခုမေရာက္ႏိုင္ေသးတဲ့ အေနအထားကေတာ့ ဒါ ဒီေန႔က်ေနာ္တို႔လိုအပ္ခ်က္ပဲ အားနည္းခ်က္ေတြေၾကာင့္ျဖစ္မယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ဟုတ္ကဲ့ ဦးမင္းႏိုင္ေရ  ေက်းဇူးပဲ။ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ စၿပီးေတာ့ ေျပာပါလားခင္ဗ် က်ေနာ္တို႔ အခုျမန္မာျပည္သူေတြ ဒီေန႔ထိဘာေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီမရေငူတာလဲခင္ဗ်။

ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ ။    ။ က်ေနာ္ေလ့လာမွတ္သားဖူးတဲ့ အယူအဆတစ္ခုကို ပထမဦးဆံုးတင္ျပခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုမွာ တိုင္းျပည္တစ္ခုမွာ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုကိုသြားခ်င္တယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ အေျခခံအာျဖင့္ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္လုိအပ္တယ္လို႔  က်ေနာ္မွတ္သားဖူးပါတယ္။ ပထမတစ္ခ်က္ကေတာ့ ျပည္သူလူ ထုရဲ႕ဆႏၵ ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးက ေျပာင္းလဲခ်င္တဲ့ဆႏၵ ျပင္းျပဖို႔လိုအပ္တယ္ ဒါတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယတစ္ခ်က္ကေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ပုဂၢဳိလ္ေတြကလည္း အေျပာင္းအလဲ လိုအပ္လာၿပီဆိုတာ သေဘာေပါက္လာတဲ့အေျခအေနမ်ဳိး ျဖစ္ဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီလိုအေျခအေန ႏွစ္ခုတိုက္ဆိုင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အေျပာင္းအလဲေတြ ႀကီးႀကီးမားမားျဖစ္ေပၚေလ့ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆတစ္ခုကို က်ေနာ္တို႔ရဲဲ႕ ေနာင္ေတာ့္ေနာင္ေတာ္ ရဲေဘာ္ေတြကတဆင့္ က်ေနာ္ေလ့လာမွတ္သားဖူးပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္အေနအထားအရ ၾကည့္မယ္ဆုိလို႔ရွိရင္ ၂၂ ႏွစ္တာကာလကို က်ေနာ္တို႔ျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိလို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူေတြက လွည္းေနေလွ ေအာင္း ျမင္းေဇာင္းမက်န္ အေျပာင္းအလဲကို လုိလားတယ္ဆိုတာကို ထပ္ခါတလဲလဲ က်ေနာ္တို႔ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၈၈ မွာ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးနဲ႔ တစ္ႀကိမ္၊ ၁၉၉၀ ျပည့္ေ႐ြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကလည္း တစ္ဆင့္ ေနာက္တစ္ခုကလည္းပဲ ေနာက္ဆံုး ၂၀၀၇ အေရးေတာ္ပံုထိေပါ့ေနာ္ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူေတြက က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ အေျပာင္းအလဲလိုအပ္ေနၿပီဆိုတာကို ထပ္ခါထပ္ခါ က်ေနာ္တို႔ ဒီ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ပုဂၢဳိလ္ေတြကိုေရာ ႏိုင္ငံတကာေတြကိုေရာ ထပ္ခါထပ္ခါ ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ တစ္ဖက္က က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္ရဲ႕အာဏာကို အဓမၼရယူထားတဲ့ပုဂၢဳိလ္ေတြက ျပည္သူေတြရဲ႕ဆႏၵကို ကေန႔အေျခအေနထိ လစ္လ်ဴရႈ ေနတဲ့ အေနအထားျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူေတြရဲ႕ဆႏၵကို ကေန႔အေျခအေနထိ လစ္လ်ဴရႈေနတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အေျပာင္းအလဲဟာ တစံုတရာအေျပာင္း အလဲဟာ က်န္႔ၾကာေနတာျဖစ္လိမ့္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ယူဆပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔ဘာလုပ္ရမလဲ အဲဒီပုဂၢဳိလ္ေတြမေျပာင္းခ်င္လည္း ေျပာင္းလဲခ်င္လာေအာင္ က်ေနာ္တို႔ နည္းလမ္းသဏၭာန္ေပါင္းစံုနဲ႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဖိအားေပးဖို႔ပဲ က်ေနာ္တို႔မွာ ရွိတယ္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ အဲဒီလုိယူဆပါတယ္။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ဟုတ္ကဲ့ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ေက်းဇူးပဲ။ တစ္ခုေမးပါရေစ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္အခုေျပာသြားတဲ့ လူထုရဲ႕ဒီမိုကေရစီလိုအင္ဆႏၵ ေနာက္တစ္ခုက လက္ရွိအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အစိုးရရဲ႕ေျပာင္းလဲလိုတဲ့ဆႏၵ ဒီႏွစ္ခုေထာက္ျပသြားတယ္။ ဒီမိုကေရစီရရွိေရးလုပ္ရွားေနတဲ့ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဦးသံခဲပဲျဖစ္ျဖစ္ ဦးမင္း ႏိုင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပည္တြင္း NLD ပဲျဖစ္ျဖစ္ တျခားအဖြဲ႕အစည္းေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီအဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕တာဝန္ကေရာ ဘယ္က႑ကပါတယ္လို႔ ျမင္သလဲခင္ဗ်။

ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ ။    ။ က်ေနာ္တို႔မွာ တာဝန္မရွိဘူးလို႔မေျပာပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔မွာ တာဝန္ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တၿပဳိင္နက္တည္းမွာ က်ေနာ္တို႔ေတြဟာ လူထု ေတြထဲက အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ ျပည္သူလူထုေတြ ႏိုးၾကားလားေအာင္ ျပည္သူလူထုနဲ႔အတူ လက္တြဲၿပီးအလုပ္လုပ္ႏိုင္ေအာင္ ျပည္သူ လူထုနဲ႔အတူ ဒီေန႔အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ စစ္အုပ္စုကိုဆက္ၿပီးေတာ့ ခုနကလို အေျပာင္းအလဲလုပ္ခ်င္တဲ့စိတ္ေပၚလာေအာင္လို႔ က်ေနာ္တို႔ဆက္ၿပီးေတာ့ ဖိအားေပးၾကရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ဖက္က အေျခခံအားျဖင့္ က်ေနာ္တုိ႔ဖက္က ဒီ ၂၂ ႏွစ္တာကာလအတြင္းမွာ ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားတဲ့ အင္အားစုေတြဘက္က လိုေကာင္းလိုႏိုင္တာေတြ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ အမ်ားႀကီးရွိႏိုင္ပါတယ္။

အေတြ႕အႀကဳံထဲက သင္ခန္းစာေတြထုတ္ၿပီးေတာ့ ေနာင္လုပ္မယ့္ လုပ္ငန္းေတြမွာ ေရွ႕သြားမယ့္ ခရီးမွာ အဲဒီသင္ခန္းစာေတြကိုယူၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေရွ႕ဆက္ခ်ီတက္ရပါလိမ့္မယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ဆိုလို႔ရွိရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ဒီမိုကေရစီးေရး လႈပ္ရွားမႈထဲမွာ ဟန္ခ်က္ညီအလုပ္လုပ္ႏိုင္မႈ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၂ ႏွစ္အတြင္းမွာ အင္မတန္နည္းခဲ့တဲ့ အႀကိမ္ေပါင္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့ပါတယ္။ ခုနက ကိုသံခဲေထာက္ျပသြားသလိုပဲ တခ်ဳိ႕ရဲရဲတင္းတင္းဆံုးျဖတ္ရမယ့္ အေျခအေနမ်ဳိးေတြမွာ ဦးေဆာင္မႈက ရဲရဲတင္းတင္းမဆံုးျဖတ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးေတြ ရွိေကာင္းရွိခဲ့ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလိုရွိ ခဲ့ႏိုင္တဲ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ေတြကို သင္ခန္းစာယူၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ေရွ႕ဆက္အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ ဒါေတြကို သတိခ်ပ္ၿပီးေတာ့ သြားၾကရမွာပါ။

တၿပဳိင္နက္ တည္းမွာ အေရးႀကီးတာက အခုအေနအထားမွာက်ေနာ္တို႔ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုျဖစ္ခဲ့တာ ၂၂ ႏွစ္ရွိသြားၿပီ က်ေနာ္တုိ႔လည္း လူငယ္အ႐ြယ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ လူလတ္အ႐ြယ္တန္းေတြကို ေရာက္ေနၾကၿပီ အေရးႀကီးဆံုးက ေနာက္ထပ္လူငယ္မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ မ်က္ေျခမျပတ္ဖုိ႔ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ျပတ္မသြားဖို႔ အေရး ႀကီးတယ္။ က်ေနာ္တို႔လႈပ္ရွားမႈထဲမွာ ေနာက္ထပ္လူငယ္မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ ထပ္ခါထပ္ခါပါလာႏိုင္ဖို႔ဟာ အလြန္အေရးႀကီးတယ္ ယေန႔ကာလမွာ အလြန္ေရးႀကီး တယ္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ေတာ့ထင္ပါတယ္။ လူငယ္မ်ဳိးဆက္သစ္နဲ႔အတူ လက္တြဲၿပီးေတာ့ ေနာက္လာမယ့္တိုက္ပြဲေတြကို က်ေနာ္တို႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ဆင္ႏႊဲရမွာျဖစ္ တယ္လို႔ က်ေနာ္အေနနဲ႔ အဲဒီလိုယူဆပါတယ္။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ဟုတ္ကဲ့ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ေက်းဇူးပဲ။ အဲဒီေတာ့ ဦးသံခဲေရေျပာပါဦး ဘာေတြဆက္လုပ္သင့္သလဲခင္ဗ်။

ဦးသံခဲ ။        ။ နံပါတ္တစ္အေနနဲ႔ ၂၂ ႏွစ္သာကာလအတြင္းမွာ က်ေနာ္တုိ႔ေတြဟာ ပန္းတိုင္ကိုမေရာက္ေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ မေရာက္ေသးတာပဲျဖစ္တယ္။ ဒါဟာဘာလဲဆိုရင္ ျမန္မာျပည္သူလူထုရဲ႕ အေျခအေနဟာ အေထြေထြအၾကပ္အတည္းတာ အင္မတန္ႀကီးမားပါတယ္။  ၁၉၈၈ ခုႏွစ္က ကာလကဲ့သို႔ အေထြေထြ အၾကပ္အတည္းဟာ လူထုဘဝမွာ အသိသာဆံုးပါပဲ။ အဲဒီလိုအေျခခံေအာက္မွာ အေထြေထြမေက်နပ္မႈေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းႀကီးေနတယ္။ တၿပဳိင္နက္ထည္းမွာ က်ေနာ္တို႔ယူဆတာက နံပါတ္တစ္ကေတာ့ လူထုရဲ႕အေထြေထြမေက်နပ္မႈေတြက က်ေနာ္တို႔သင္ခန္းစာထုတ္ဖို႔လိုပါတယ္။ အေထြေထြသပိတ္ဆိုတာဟာ စနစ္တစ္ခု ေျပာင္းလဲဖုိ႔ျဖစ္ႏိုင္ေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရးကိုအဆံုးျဖတ္ေပးဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြမွာ တာဝန္ရွိတယ္ဆိုတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ဟာ က်ေနာ္တို႔ အင္မတန္မွ သင္ခန္း စာထုတ္သင့္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔ေျပာခ်င္တာက ဒီေန႔ နအဖစစ္အစိုးရဟာ ခုအေျခအေနမွာလည္း ဟုတ္လား မတရားတဲ့ ဥပေဒေတြထုတ္ထားတယ္။ မတရားတဲ့ စည္းမ်ဥ္းေတြဆြဲထားတယ္။ ဒီေန႔ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုဆိုတာလည္း စစ္တပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဖြဲ႕စည္းပံုပါပဲ။ စည္းကမ္းျပည့္ဝတဲ့ ဒီမိုကေရစီကုိ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုနဲ႔သြားမယ့္ဟာ ပါလီမန္ကလည္း စစ္ပါလီမန္ပါပဲ။ ဒီအေျခခံေအာက္မွာ က်ေနာ္တို႔တေတြဟာ အယူအဆေတြရွိလာတယ္။ တခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနတဲ့ လူေတြၾကားထဲမွာ အယူအဆေတြရွိလာတယ္။ ဒီအယူအဆဟာ ဘာလဲဆိုရင္ တိုက္မရရင္ေပါင္းဆိုတဲ့ အယူအဆပဲ။ ဒီအယူအဆဟာ လံုးဝမူမဲ့ အေလွ်ာ့ေပးေရးလုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ယူဆပါတယ္။ ဒါကိုက်ေနာ္တို႔ နံပါတ္တစ္ကေတာ့ ႏိုင္္ငံေရးမွာ ထဲထဲဝင္ထိပ္တန္းကေနဦးေဆာင္ေနတဲ့ လူေတြအေနနဲ႔ ဒါကို ရဲရဲတင္းတင္း ဆန္႔က်င္ရမယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔မွာ ႏိုင္ငံေရးအရ စံတန္ဖိုးသတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ၂၂ ႏွစ္အတြင္းမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အေရးေတာ္ပံုႀကီးကေပးထားတဲ့ ထိန္းသိမ္းရမယ့္ တာဝန္ေတြရွိပါတယ္။ အဲဒါဟာဘာလဲဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔တေတြဟာ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ မတရားအက်ဥ္းခ်ထားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္း သားေတြရဲ႕မ်က္ႏွာ သူတို႔ရဲ႕လြတ္ေျမာက္ေရး ၁၉၉၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြကို ႏိုင္ငံေရးနည္းအရ မေျဖရွင္းဘဲနဲ႔ တဖက္သတ္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကိုသြားမယ့္ဟာမ်ဳိးကို အေလွ်ာ့ေပးၿပီးေတာ့မွ ေစ့စပ္ေရးဆိုတာ က်ေနာ္တုိ႔လံုးဝ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါဟာ အေလွ်ာ့ေပးေရးလမ္းစဥ္ျဖစ္တဲ့ အေတြး အေခၚျဖစ္တဲ့အတြက္ နံပါတ္တစ္ကေတာ့ ဒါကိုႏိုင္ငံေရးအရ ဝိုင္းဝန္းဟန္႔တားပစ္ဖို႔လိုပါတယ္။ ဒုတိယတစ္ခ်က္ကေတာ့ နအဖလုပ္ေနတဲ့ ဒီစစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို တရားဝင္မႈျဖစ္ေအာင္ဒီေန႔လုပ္ေနတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို က်ေနာ္တို႔လူထုအားနဲ႔ဟန္႔တားႏိုင္ဖို႔ က်ေနာ္တို႔ႀကဳိးစားရပါလိမ့္မယ္။

ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာတစ္ခုက အႂကြင္းမဲ့အမွန္တရားကေတာ့ လူထုဆႏၵသေဘာထားမရွိတဲ့ လူထုဘဝတိုးတက္ဖြံ႕ၿဖဳိးမႈကို အာမခံမႈမရွိတဲ့ ဘယ္စနစ္မ်ဳိးကိုမဆို လူထုရဲ႕ဆန္႔က်င္မႈကို ခံရမွာပဲ။ ဒီေတာ့ အေထြေထြအၾကပ္အတည္းဟာ အေထြေထြမေက်နပ္မႈကို ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အေထြေထြမေက်နပ္မႈဟာ အေထြေထြသပိတ္ကိုျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဒီအေျခခံေအာက္မွာ ႏိုင္ငံေရးအရ ရပ္တည္ေနၾကတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ခိုင္မာမႈေတြ သတၱိရွိတဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ လူထုအေပၚမွာ ႏိုင္ငံေရးအရလမ္းၫႊန္မႈေတြဟာ က်ေနာ္တို႔ အင္မတန္မွ အေရးႀကီးလာတယ္။  ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးကေပးခဲ့တဲ့  ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ခုနက က်ေနာ္တုိ႔ ဆက္ၿပီး ထိန္းသိမ္းဖို႔လိုတယ္။ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြရဲ႕ မွန္ကန္တဲ့ရပ္တည္ခ်က္ေတြအေပၚမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ေနာက္ကေန ၿပီးေတာ့မွ ျပည့္ျပည့္ဝဝေထာက္ခံထားဖို႔လိုပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဒီမိုကေရစီစံေတြ အမ်ဳိးသားေရးကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္စံေတြ မရွိတဲ့ေအာက္မွာ က်ေနာ္တို႔ေတြဟာ အေလွ်ာ့ေပးေစ့စပ္ေရးကုိ ျငင္းပယ္ထားဖို႔လိုတယ္။ ဒီဟာနဲ႔အတူ လူထုေတြပါတဲ့ စည္း႐ံုးလႈပ္ရွားမႈေတြကို က်ေနာ္တို႔ေတြအေနနဲ႔ ျပင္ဆင္မႈရွိရွိနဲ႔ လုပ္ရမယ္ ေနာက္တစ္ခုက နအဖအတြက္ က်ေနာ္တို႔ ဖိအားေပးႏိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို က်ေနာ္တို႔ ေဖာ္ထုတ္ရမယ္။ အတတ္ႏိုင္ဆံုးဒါေတြကို ျပင္ျပင္ဆင္ဆင္နဲ႔ ေဖာ္ထုတ္ရမွာ ဒီေန႔တာဝန္လို႔ပဲ က်ေနာ္ယူဆပါတယ္။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ဟုတ္ကဲ့ ဦးသံခဲ ေက်းဇူးပါပဲ ခင္ဗ်။ ဦးမင္းႏိုင္ေရာ ေျပာပါဦးခင္ဗ်။ ဦးသံခဲနဲ႔ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ေျပာသြားတာေတြကို ဘယ္လိုျမင္လည္း။

ဦးမင္းႏိုင္ ။    ။     ။ ဟုတ္ကဲ့ ကိုေအာင္မိုးေဇာ္ေရာ ကိုသံခဲေရာေျပာသြားတဲ့ အခ်က္ေတြေပၚမွာ က်ေနာ္လက္ခံတယ္ သေဘာလဲတူပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္အေနနဲ႔ ထပ္ၿပီးေျပာခ်င္တာက ဒီေန႔ကာလမွာ က်ေနာ္တုိ႔ အဓိကလိုအပ္ေနတဲ့ အခ်က္က ၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးမွာ က်ေနာ္တို႔ ဘာေတြအားနည္းခဲ့သလဲ ဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြကို က်ေနာ္တို႔ ျပန္ၿပီးေတာ့ အင္အားစုအသီးသီးက ျပန္ၿပီး သင္ခန္းစာထုတ္ဖို႔လိုမယ္။ ဒါကတစ္ခ်က္ျဖစ္တယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ယေန႔ကာလမွာ  အဓိကလိုအပ္ေနတာက တစ္စုေကာင္း တစ္ဖြဲ႕ေကာင္း တစ္ေယာက္ေကာင္းနဲ႔မရဘူး။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔အင္အားစုေတြ အားလံုးဟာ စုစည္းႏိုင္တဲ့ အရင္တုန္းကလည္း က်ေနာ္တို႔ေျပာေျပာေနေလ့ရွိတဲ့ အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံေရးတပ္ေပါင္းစု အဲဒီအင္အားစုဖြဲ႕မႈေပါ့ အဲဒီအင္အားစုဖြဲ႕ကလည္း ျပည္သူေတြရဲ႕ အားကို အေျခခံႏိုင္တဲ့ အင္အားစုဖဲြ႕မႈျဖစ္ဖို႔လုိတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က က်ေနာ္တို႔က သဏၭာန္အရမဟုတ္ဘဲနဲ႔  တကယ့္အႏွစ္သာရအရ ျမန္မာျပည္မွာ တကယ့္လက္ေတြ႕ ေပါ့ အနိမ့္ဆုံးဘံုလုပ္ငန္းစဥ္အရ အနိမ့္ဆံုးဆုံႏိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္အရ စုဖြဲ႕ႏိုင္တဲ့ အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံေရးတပ္ေပါင္းစု အႏွစ္သာရရွိတဲ့ တပ္ေပါင္းစုကို က်ေနာ္တို႔ဖြဲ႕ႏိုင္ဖို႔လို ပါတယ္။ ဒါကို ပါးစပ္နဲ႔ေျပာေနလို႔မရဘူး။ ေနာက္စာ႐ြတ္ေပၚမွာ ေရးခ်ေနလို႔မရဘူး။

က်ေနာ္တို႔ ဆိုင္းဘုတ္ေထာင္လို႔လည္းမရဘူး။ ဒါသိပ္က်ိန္းေသတဲ့ ကိစၥပါ။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ တကယ့္အႏွစ္သာရရွိတဲ့ ခုနကေျပာတဲ့ အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံေရးတပ္ေပါင္းစုေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီေတာ့ ဘံုလုပ္ငန္းစဥ္အေနနဲ႔ဆိုရင္ေပါ့ဗ်ာ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ျမင္တာ ဒီေန႔ကာလမွာ ကဲ က်ေနာ္တို႔စၾကေအာင္၊ ဒီ ၂၀၀၈ တကယ့္စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို သက္ဆိုးရွည္ေစမယ့္၊ ထာဝရတည္ၿမဲေအာင္လုပ္မယ္ ဆိုတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုကို က်ေနာ္တို႔ ဒီေန႔လူထုနဲ႔အတူတူ ဘယ္လိုတိုက္မလဲ။ ေနာက္တစ္ခ်က္ ဒီ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုႀကီးကို အသက္ဝင္လာေစမယ့္ ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲကို က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လိုဆန္႔က်င္ၾကမလဲ ဘယ္လိုသပိတ္ေမွာက္ၾကမလဲဆိုတာကေန ၾကည့္ဖို႔လိုမယ္လို႔ က်ေနာ္ေျပာလိုပါတယ္ခင္ဗ်။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ဟုတ္ကဲ့့ေက်းဇူးပါပဲ ဦးမင္းႏိုင္ေရ။ အခု က်ေနာ္တို႔ RFA စကားဝိုင္းအတြက္ေပးထားတဲ့ အခ်ိန္က ေတာ္ေတာ္ေလးနည္းသြားပါၿပီ။ အခုပါဝင္ ေဆြးေႏြးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္သံုးဦးက က်ေနာ္တို႔ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံု ၂၂ ႏွစ္ေျမာက္ကာလမွာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အနာဂါတ္ကိုဘယ္လိုျမင္သလဲဆိုတာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားေျပာခ်င္ တာလြတ္လပ္စြာ ေျပာႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ မိနစ္အနည္းငယ္စီ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္က စၿပီးေျပာပါလားခင္ဗ်ာ။

ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ ။    ။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕အနာဂါတ္ကို က်ေနာ္တို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ မလြဲမေသြ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဆက္ၿပီးနည္းနည္းေလးေျပာခ်င္တာက ဒါေတြကိုသြားႏိုင္ဖို႔အတြက္ကို ပထမဦးဆံုးလုပ္ရမယ့္ က်ေနာ္တို႔အလုပ္ကေတာ့ အခုလာမယ့္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲကို အားလံုးက ဝိုင္းဝန္းဆန္႔က်င္ဖို႔လိုတယ္။ ဘာေၾကာင့္ဝိုင္းဝန္းဆန္႔က်င္ဖို႔လိုသလဲဆိုလို႔ရွိရင္ ဒီေ႐ြးေကာက္ပြဲဟာ ၂၀၀၈ နာဂစ္ဖဲြ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒက ၁၉၈၈ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးရဲ႕ ေအာင္သီးေအာင္ပြင့္ေတြျဖစ္တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ၉၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲရလဒ္၊ က်ေနာ္တုိ႔တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ၾကားမွာရွိတဲ့ နားလည္မႈ ဒီရလဒ္ေတြကို ဖ်က္သိမ္းဖို႔ႀကဳိးစားေနတဲ့ နအဖစစ္အုပ္စုရဲ႕ ႀကဳိးစားခ်က္ေတြျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မိုလို႔ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ အခါသမယေန႔မွာ ရွစ္ေလးလံုးရဲ႕ ေအာင္သီးေအာင္ပြင့္ေတြကို ႐ိုက္ခ်ဳိးဖ်က္စီးဖို႔ ႀကဳိးစားေနတဲ့ ဒီ ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲလိုကိစၥမ်ဳိး နာဂစ္ဖြဲ႕စည္းပံုလိုကိစၥ မ်ဳိးကို က်ေနာ္တုိ႔ အားလံုးဝိုင္းဝန္းဆန္႔က်င္ရလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ဟုတ္ကဲ့့ခင္ဗ် ဦးသံခဲကေရာ။

ဦးသံခဲ ။        ။ က်ေနာ္တို႔ဒီ ၂၂ ႏွစ္ေျမာက္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၂၂ ႏွစ္ေတာ့ ေျမာက္ခဲ့ၿပီ။ က်ေနာ္တို႔လိုခ်င္တဲ့ အေျခအေနေတြဟာ မေရာက္ေသးတာပဲျဖစ္ တယ္လို႔ ခုခ်ိန္ထိ ခိုင္ခိုင္မာမာ ယံုၾကည္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္သူလူထုဟာ က်ေနာ္တို႔ ၂၂ ႏွစ္တာကာလအတြင္းမွာ ၿငိမ္သတ္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူးလုိ႔ပဲ က်ေနာ္ ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အခြင့္အေရးကိုရတဲ့အခ်ိန္မွာ လူထုဟာသိပါတယ္။ ဒီစနစ္ႀကီးကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ဆန္႔က်င္ရမယ္ဆုိတဲ့ အခြင့္အလမ္းကိုသာ ေစာင့္ေန တာျဖစ္တယ္လို႔ က်ေနာ္ယူဆပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ျမင္တာက က်ေနာ္တို႔ေတြဟာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေန႔က်ေနာ္တုိ႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ဒီ စစ္အာ ဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရးဆိုတာ အမ်ဳိးသားေရးလႈပ္ရွားမႈလ႔ို က်ေနာ္ယူဆပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ေတြအားလံုးဟာ တစ္ဖြဲ႕တည္း တစ္ဦးတည္း တစ္အုပ္စုတည္းလုပ္လို႔ ရတဲ့ကိစၥေတြမဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ အဖက္ဖက္က ျပင္ဆင္ရမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီလိုျပင္ဆင္ရမယ့္ေနရာမွာ က်ေနာ္တို႔ မ်က္ႏွာစာေပါင္းစံုကေန တိုက္ဖို႔ အတြက္ အင္အားရွိဖို႔လိုမယ္လို႔ က်ေနာ္ယူဆပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးတိုက္ပြဲေတြလည္း အင္းအားရွိရမယ္။ သံတမန္းေရးတိုက္ပြဲေတြလည္း အင္အားရွိရမယ္။ အလားတူပါပဲ ခုနက က်ေနာ္တို႔ေျပာတဲ့ စစ္ေရးအရ တိုက္ပဲြေတြလည္း အင္အားရွိဖို႔လိုတယ္လို႔ က်ေနာ္ယူဆပါတယ္။ ဒီတိုက္ပဲြေတြကို က်ေနာ္တို႔ ခုနကေျပာသလို အားလံုးဟာ လက္တြဲညီညီ လက္ေတြ႕က်က် က်ေနာ္တို႔ ဒါေတြဟာ ဘံုလုပ္ငန္းလုိ႔ ယူဆႏိုင္တဲ့တစ္ရက္ဟာ က်ေနာ္တို႔ ေအာင္ပြဲနဲ႔နီးလာတဲ့တစ္ရက္လုိ႔ပဲ က်ေနာ္အဲလုိပဲ ျမင္ပါ တယ္။

ဦးခင္ေမာင္စုိး ။    ။ ဟုတ္ကဲ့့ ဦးသံခဲ ေက်းဇူးပဲ။ ဦးမင္းႏိုင္ေရ ဘယ္လိုျမင္လည္းခင္ဗ်။

ဦးမင္းႏိုင္ ။        ။ က်ေနာ္ေနနဲ႔ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္မွာ အခု ၂၂ ႏွစ္ၾကာခဲ့တယ္ဆိုေပမယ့္ ဒါကိုျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ အခ်ိန္ရဆိုလို႔ရွိရင္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ သက္တမ္းနဲ႔တြက္ရင္ေတာ့ ၾကာေကာင္းၾကာပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုရွိတယ္ အခုက်ေနာ္တို႔ ၂၂ ႏွစ္အေတြ႕အႀကဳံက ေပးလိုက္တာက ႏိုင္ငံ တစ္ခုရဲ႕သမိုင္းမွာ စနစ္တစ္ခုကိုေျပာင္းတဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တို႔ ဒါဟာဘယ္ေလာက္မွ မၾကာေသးပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ စစ္အာ ဏာရွင္စနစ္က အၿပီးတိုင္ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီးေတာ့မွ တကယ့္ဒီမိုကေရစီလမ္းဝကိုေရာက္ႏိုင္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းဝကိုေရာက္ႏိုင္တဲ့ အမ်ဳိးသားတန္းတူေရးနဲ႔ ဖြံ႕ၿဖဳိးေရး ကိုေရာက္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားကို က်ေနာ္တုိ႔မလြဲမေသြ ေရာက္ရမယ္ဆိုတာကို က်ေနာ္တုိ႔ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုလုိ႔ရွိရင္ အဲဒါက က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္ ေက်ာင္းသားျပည္သူတရပ္လံုးဟာ ဘယ္တုန္းကမွ မညံ့ခဲ့ဘူး။ အဲဒါဟာ ဒီ ရွစ္ေလးလံုးဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီးက ထင္ထင္ရွားရွားျပခဲ့တယ္။ ေနာက္ထပ္ တိုက္ပြဲေတြကလည္း အဆက္ဆက္ျပခဲ့တယ္။ ေနာက္လည္း ဆက္လက္ျပလိမ့္ဦးမယ္လို႔ က်ေနာ္ကယံုၾကည္တဲ့အတြက္ ဒါဟာက်ေနာ္တို႔ မလြဲမေသြ က်ေနာ္တို႔ ေရာက္ရမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ယံုၾကည္ပါတယ္။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ဟုတ္ကဲ့ ပါဝင္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတဲ့ လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ဥကၠ႒ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ ။    ။ ေက်းဇူးပါပဲဗ်ာ ေက်းဇူးပါပဲ။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး ABSDF ဥကၠ႒ ဦးသံခဲေရ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။

ဦးသံခဲ ။        ။ ဟုတ္ကဲ့့ပါ ေက်းဇူးပါပဲ ခင္ဗ်။

ဦးခင္ေမာင္စိုး ။    ။ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဗကသ ႏိုင္ငံျခားေရးတာဝန္ခံ ဦးမင္းႏိုင္ေရ ေက်းဇူးပဲဗ်ာ။

ဦးမင္းႏိုင္ ။        ။ ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ် က်ေနာ္လည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္က လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေသာ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေပးခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ အေ႐ွ႕ေတာင္အာ႐ွတြင္ အဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံျဖစ္လာၿပီး ကမာၻေပၚတြင္အၾကာဆံုး ျပည္တြင္းစစ္ ဆင္ႏႊဲေန ေသာ ႏုိင္ငံလည္း ျဖစ္လာသည္။ ထို႔ျပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ဒုကၡသည္အမ်ားဆံုး ေမြးထုတ္ရာႏုိုင္ငံ ျဖစ္လာသည့္အျပင္ ကေလးစစ္သား အေရအတြက္ အျမင့္ဆံုး ႐ွိေသာ တုိင္းျပည္ ျဖစ္လာသည္။

သို႔ေသာ္ အဓိက အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံမ်ား၊ ေဒသတြင္း အစိုးရမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားသည္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံတြင္ မၾကာမီ ျပဳလုပ္မည့္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲကို ခြင့္ျပဳၾကမည့္ သေဘာကို ေတြ႕ေနရသည္။ အႏွစ္မပါ ဗလာ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ မွာ လူဦးေရ (၅၅) သန္းေသာ ျပည္သူမ်ားကို စစ္တပ္မွအုပ္ခ်ဳပ္မႈအား မိမိဘာသာ တရားဝင္ေအာင္ မဟာဗ်ဴဟာ လိုအပ္ခ်က္အရ စစ္တပ္က ျပဳလုပ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။

အေရးယူရန္ ခိုင္မာေသာ အစီအစဥ္မ်ား မ႐ွိပါက အထက္က ေဖာ္ျပခဲ့သည့္အတိုုင္း ျဖစ္ေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ လက ဟႏိြဳင္းတြင္ က်င္းကေသာ အာဆီယံ ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးမ်ား အစည္းအေဝးတြင္ အဆိုပါ လစ္လ်ဴ႐ႈမႈ သေဘာကို ပိုမို ခို္င္မာေစခဲ့သည္။ လူထု၏ ေတာင္းဆိုမႈ၊ တံခါးပိတ္၍ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေျပာဆိုမႈမ်ား ႐ွိခဲ့ေသာ္လည္း၊ အာဆီယံသည္ ယခု တစ္ႀကိမ္တြင္လည္း ခိုင္မာေသာ ခ်ဥ္းကပ္မႈ၊ ေဒသတြင္း အားလံုး သေဘာတူ၊ လမ္းျပေျမပံုကိ္ု ေကာင္းမြန္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေရး ကမ္းလွမ္းရန္ မလုပ္ႏုိင္ခဲ့ျပန္ေပ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား လြတ္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုမႈအား အာဆီယံက ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တြင္ တရားဝင္ ေတာင္ဆိုခဲ့ေသာ္လည္း၊ ဤမွ်ႏွင့္ ၿပီးဆံုးခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား လြတ္ေပးသင့္ၿပီး၊ ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါဝင္ခြင့္ ျပဳရန္ အခ်ိဳ႕၏ အႀကံျပဳခ်က္မ်ားကိုလည္း စစ္တပ္က အဖက္မလုပ္ခဲ့ေပ။
ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အာဆီယံ အထူး ကိုယ္စားလွယ္ ထား႐ွိေရးမွာလည္း ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္ျခင္း မ႐ွိပါ။

အထက္ပါ ေတာင္းဆိုမႈမ်ားမွာ စာ႐ြက္ေပၚတြင္သာ က်န္ခဲ့ၿပီး၊ အာဆီယံ၏ အဖြဲ႕အစည္းလိုက္ ပံံ့ပိုး ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံျပဳမႈ မ႐ွိေပ။ ထို႔အျပင္ လမ္းေၾကာင္း သတ္သတ္ မွတ္မွတ္ျဖင့္ တရားဝင္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားလည္း မ႐ွိေပ။

ဟႏိြဳင္းတြင္ ဝါရင့္ အာဆီယံ သံတမန္တစ္ဦးက ျပည္တြင္းမီဒီယာ တစ္ခုသို႔ ေျပာၾကားရာတြင္ “ေနာက္ဆံုးေတာ့ ရာဘာ တံဆိပ္တံုးႀကီးႀကီး အျဖစ္နဲ႔ပဲ ၿပီးသြားတာပါပဲ” ဟု ဆိုသည္။

ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ အေမရိကန္ကလည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မခ်ႏိုင္ခဲ့ေပ။ ၎၏ ေနရာကို ယံုၾကည္ စိတ္ခ်မႈ မ႐ွိပံု ရသည္။ အေမရိကန္သည္ ၎၏ ျမန္မာႏိုင္ငံ မူဝါဒကို လအတန္ၾကာ ျပန္လည္ သံုးသပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ဆက္ဆံေရးႏွင့္ အေရးယူေရး မူဝါဒႏွစ္ခု ေပါင္းထားေသာ လိပ္ခဲတည္းလည္း အေျဖ မထြက္ေသာ မူဝါဒကိုသာ ခ်မွတ္ႏုိင္ခဲ့သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေ႐ြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေမရိကန္၏ ေနရာမွာလည္း အာဆီယံကဲ့သို႔ပင္ က်ဆင္းခဲ့ရသည္။ အေမရိကန္တို႔မွာ ျပင္းထန္ေသာ စကားလံုးမ်ား၊ ေလးစားဖြယ္ ေကာင္းေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္မ်ားျဖင့္သာ တန္ဆာဆင္ထားၿပီး၊ ခို္င္မာစြာ စီမံထားေသာ လႈပ္႐ွားမႈမ်ား မ႐ွိေပ။

အေမရိကန္၏ ဆက္ဆံေရးမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အထူး ကိုယ္စားလွယ္ မပါဘဲႏွင့္ပင္ ပင္ကို အားနည္းလ်က္ ႐ွိသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံႏွင့္ နီးကပ္စြာ ဆက္ဆံေရးေၾကာင့္ ကုန္သြယ္ေရးႏွင့္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ စေသာ စီးပြားေရး အတားအဆီးမ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာ ေက်ာ္ျဖတ္ႏုိင္ခဲ့သည္။

ကုလသမဂၢ အေနျဖင့္လည္း အထူး ကိုယ္စားလွယ္ လာေရာက္ခဲ့သည္မွာ တစ္ႏွစ္မက ၾကာၿပီ ျဖစ္ၿပီး၊ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး ခ်ဳပ္မွာလည္း လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္က လာေရာက္ရာ မိမိတို႔ႏွင့္ စကား ေျပာခဲ့ရသည္။ ထို႔ေနာက္ မည္သူမွ် လာေရာက္ျခင္း မ႐ွိေတာ့ပါ။ ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီကလည္း ျမန္မာ့အေရးကို အေလးဂ႐ု မျပဳသည္မွာ သံုးႏွစ္ ခန္႔႐ွိၿပီ ျဖစ္သည္။

ျမန္မာ အစိုးရသည္ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ ေဒသတြင္း လႈပ္႐ွားသူမ်ားကို လံုးဝ လစ္လ်ဴ႐ႈၿပီး ျငင္းဆိုႏုိင္ေသာ အေျခအေနတြင္ ႐ွိသည္။ လာမည့္ ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲသည္ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအဝိုင္းက ေမွ်ာ္လင့္သလို၊ ေဒသတြင္းက လိုအပ္ေနေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ အင္အားစု အမ်ိဳးမ်ိဳး ျပန္လည္ ေပါင္းစည္းေရးမွာ ျဖစ္လာမည္ မဟုတ္ေပ။ အဆိုပါ အင္အားစုမ်ားကို စစ္တပ္က ထိေရာက္စြာ ေနရာက်ဥ္းေအာင္ ျပဳလုပ္ထားၿပီး ျဖစ္သည္။

ယခု ေ႐ြးေကာက္ပြဲျဖင့္ အစိုးရသည္ ၎တို႔ ႏုိင္ရမည့္ ကစားပြဲ (a zero-sum game) ကို ကစားလ်က္ ႐ွိသည္။ ထိုရည္မွန္းခ်က္အတြက္ အစိုးရသည္ အတိုက္အခံ ပါတီမ်ားကို လံုးဝေခ်မႈန္းရန္ ျဖစ္ၿပီး၊ ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္းတြင္ ပါဝင္ပတ္သက္သူ အားလံုးကို လံုးဝ မပါဝင္ေအာင္ လုပ္ထားႏုိင္ရန္ ျပဳလုပ္ေနသည္။

ႏိုင္ငံေရးအရ အဓိက ပါဝင္မႈမ်ားကို ဖယ္ထုတ္ရာတြင္ အစိုးရသည္ အဓိက ကခ်င္ တိုင္းရင္းသား ပါတီကို မပါဝင္ေအာင္လုပ္၊ အဓိက ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားကို (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္) ေထာင္ထဲတြင္ ထားျခင္းမ်ားမွာ ႏုိင္ငံေရးအရ ေနရာ က်ဥ္းသြားေအာင္ ျပဳလုပ္ထားျခင္းမ်ား ျဖစ္သည္။ အစိုးရသည္ တိုင္းျပည္ကို ေခ်ာက္ကမ္းပါးထဲသို႔ က်ကာနီး အေျခအေနတြင္ပင္ ထား႐ွိၿပီး၊ ျပန္လည္ ေပါင္းစည္း ညီညြတ္ေရးႏွင့္ ဆင္တူသည့္အရာ မွန္သမွ်ကို ျငင္းဆိုခဲ့သည္။

အက်ိဳးဆက္အားျဖင့္ ၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ကစဥ့္ကလ်ား အေျခအေနမ်ားကို ျဖစ္ေစမည္ ျဖစ္သည္။ ဆူးမ်ား ပါေသာ ရည္မွန္းခ်က္မ်ား၊ ဆင္းရဲမြဲေတမႈကို ျဖစ္ေစေသာ အေၾကာင္းမ်ား၊ အေျခခံ လူ႔အခြင့္အေရးမ်ားကို ျဖစ္လာေစၿပီး ေရဆူမွတ္သို႔ ေရာက္႐ွိလာႏုိင္သည္။ ထြက္ေပၚလာႏုိင္ေသာ အေျဖမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ မတည္ၿင္ိမ္မႈမ်ား ပိုမို တိုးပြားလာျခင္း ျဖစ္ၿပီး အဆိုပါ ရလဒ္ကို မည္သူမွ် အလိုမ႐ွိေပ။ Beijing ႐ွိ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ သစၥာ႐ွိ္ နာယကမ်ားကလည္း အလို႐ွိလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။

အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဒသတြင္း ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမႈ ျပဳလုပ္ရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ဖူးသည္။ အာဆီယံက စတင္ျပဳလုပ္ရန္ ျဖစ္သင့္သည္ဟု မိမိတို႔ ယူဆသည္။ အာဆီယံ ေဒသတြင္း ဖိုရမ္မွတဆင့္ အာ႐ွ တစ္ခုလံုး ပါဝင္သင့္ေပသည္။

အဆိုပါ ဖိုရမ္၏ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားမွာ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအဝ္ိုင္းႏွင့္ ျမန္မာအစိုးရတို႔ ပူးေပါင္း၍ ဒီမိုကေရစီအတြက္ ႐ိုးသားေသာ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး ကာလကို အစျပဳႏုိင္ရန္ ရည္မွန္းရမည္ ျဖစ္သည္။

ေနာက္ဆံုး အဆင့္မွသာ အေရးယူမႈ နည္းလမ္း အသစ္မ်ား ႐ွာရမည္ ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ေသာ မဟာဗ်ဴဟာမ်ား မ႐ွိလွ်င္ေတာ့ ေ႐ြးေကာက္ပြဲသည္ အရာ ေရာက္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ထိုသို႔ ျပဳလုပ္မွသာ ယခု ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအဝုိင္း မလုပ္ႏုိင္ခဲ့သည့္ အခြင့္အေရးမ်ား ရ႐ွိလာလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ရွစ္ေလးလံုးစိတ္ဓါတ္ျဖင့္ မတရားေရြးေကာက္ပြဲကို ဆန္႔က်င္သပိတ္ေမွာက္ကာ နအဖ၏ တရားမဲ့ လုပ္ရပ္မ်ားအား တရား၀င္မႈ လုံး၀မေပးဘဲ ဒီမိုကေရစီတန္ဘိုးမ်ားကို မိမိတို႕ကိုယ္တိုင္ ခိုင္ခိုင္ၿမဲၿမဲ ကိုင္စြဲထိန္းသိမ္း ျမွင့္တင္ၾကပါရန္ တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္လိုက္ပါသည္။  PDF file … အျပည့္အစံုသုိ႔ >>>